…odbieranie obywatelom politycznej podmiotowości. Może ono przybierać formy i twarde, i miękkie. Mało komu więc przychodzi do głowy – i nie ma się temu co dziwić – szukanie związków między schyłkową dyktaturą lat 80. a wielce ułomną postkomunistyczną demokracją III RP. [b]Bo przecież niegdysiejsze brutalne prześladowania opozycji antykomunistycznej przez SB nie były tym samym, czym są obecne represje ekonomiczne z użyciem mechanizmów tak zwanego „wolnego rynku”, na przykład wobec warstw społecznych czy środowisk uznanych za zagrożenie dla aktualnego porządku polityczno-biznesowo-medialnego. [/b]

[b]Wprowadzenie stanu wojennego można zatem traktować jako zapowiedź dialektycznej przemiany części aparatu władzy PRL – z komunistycznych dygnitarzy w element oligopolu III RP. (…) Zmieniają się polityczne dekoracje, zmieniają się polityczne środki, zmieniają się mechanizmy gospodarcze, ale cel pozostaje ten sam – maksymalne uprzedmiotowienie społeczeństwa i pozbawienie go wszelkiej świadomości na ten temat. [/b]