Jak powiedziała z-ca dyrektora wydziału gospodarki nieruchomościami w starostwie powiatowym w Olsztynie Katarzyna Grzybowska, to pierwsze takie pozwy, jakie wpłynęły do powiatowego samorządu.

W pierwszym pozwie dawny właściciel domaga się 800 tys. zł za 19-hektarową nieruchomość w Spręcowie w gminie Dywity. Drugi pozew dotyczy rekompensaty także w wysokości 800 tys. zł za 26 ha w Podlejkach w gminie Gietrzwałd; trzeci opiewa na kwotę 350 tys. zł za 20 ha ziemi w Kaplitynach w gminie Barczewo.

Grzybowska podkreśliła, że są to roszczenia, których starostwo z mocy prawa nie może wypłacić. Dlatego odpowiada byłym przesiedleńcom, że muszą występować z żądaniami na drogę sądową. [u][b]Jak dodała pozwy są konsekwencją stwierdzenia przez wojewodę warmińsko-mazurskiego, iż decyzje o przejęciu przez Skarb Państwa nieruchomości od przesiedleńców, którzy wyjechali na stałe do RFN w latach 70. odbyły się niezgodnie z prawem.[/b][/u]

Tak zostało wychowane pokolenie epoki Piłsudskiego. Przede wszystkim państwo, nigdy interes jednostkowy, grupowy, nie mógł stawać przed interesem państwa, wpólnoty. Dzis mamy politpoprawność, podważanie racji istnienia państwa polskiego na ziemiach północnych i zachodnich. Deptanie pamięci Żołnierzy Polskich poległych w walkach o Pomorze, bo przecież oni sa z tej „nieslusznej” armii, chociaż wielu z nich zanim zginęło przeszło przez Sybir i NKWD-owskie więzienia. Naśladownictwo komunistycznych wzorców, wtedy była jedynie słuszna I Armia WP, a ci od Andersa wybrali złą drogą, teraz na odwrót. Wniosek? Wtedy rządziła bolszewia i obecnie rządzi bolszewia, która historię traktuje instrumentalnie, nie szuka w niej tego co jednoczy ludzi, ale co dzieli, niekiedy na zawsze. Państwa polskiego i polityki historycznej na Pomorzu Zachodnim nie ma. Tutaj, w obronie polskiej racji stanu nie można już liczyć na nikogo.

W tym czasie jeszcze nie, dopiero 29 czerwca 1945 roku Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej został uznany przez Szwecję i Francję, 5 lipca przez USA i Wielką Brytanię, uznały go także inne państwa koalicji antyhitlerowskiej, m. in. Chiny, Włochy, Kanada. 16 października 1945 TRJN podpisał Kartę Narodów Zjednoczonych, przez co Polska stała się członkiem założycielem ONZ. W zasadzie juz było po ptokach.

Stalin liczył na to, że tzw. Ziemie Odzyskane na zawsze zwiążą nas z Sowietami, a skłócą z Niemcami, nie przewidział, że Rosja przestanie byc supermocarstwem i będzie tak samo gospodarczo uzależniona od Berlina jak obecnie Polska. Te kalkulacje wzięły więc w łeb, bo w ramiona Rosji bynajmniej nie wpadliśmy. Podobno Ruscy jeszcze do lat 50-tych byli gotowi skorygowac granicę polsko-niemiecką na korzyść Niemców, pod warunkiem, że przypadnie im jak największa część Niemiec komunistycznych (wtedy nie było podziału na dwa państwa niemieckie, były tylko strefy okupacyjne, sytuacja była płynna).

Groziło nam więc, że stracimy to co dostalismy, a na wschodzie nie odzyskamy nic. Uratowali nas Amerykanie, ale w dość swoisty sposób, bo sekretarz stanu USA Byrnes wygłosił mowę w Stuttgarcie, w której stwierdził, że granica polsko-niemiecka ma charakter tymczasowy i zapowiedział odbudowę Niemiec. Obudził się z ręka w nocniku, bo rok wcześniej sprzedal nas Stalinowi. Paradoksalnie jednak zimna wojna ocaliła granice na Odrze i Nysie. Historia nie chadza tak prostymi ścieżkami jakby nam się wydawało.