Tylu parlamentarzystów na raz, chyba jeszcze nigdy nie przyjechało do Koszalina. W sobotę 28 maja, osiemnastu posłów i senatorów z klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości odwiedziło stolicę Pomorza środkowego w ramach kampanii, której głównym celem jest prezentacja programu wyborczego „Polska jest jedna”. My zostaliśmy zaproszeni przez byłego senatora Pawła Michalaka do udziału w spotkaniu przy pomniku Prezydentów Pielgrzymów na Górze Chełmskiej.

Honory gospodarzy pełnili poseł Czesław Hoc, który powitał parlamentarzystów, oraz Paweł Michalak, który przedstawił pokrótce historię długoletnich zmagań o prawo do polskich miejsc pamięci narodowej w Koszalinie i tworzenia tutaj widomych znaków nawiązujących do polskiej historii. Walka o prawo postawienia pomnika marszałka Józefa Piłsudskiego trwała sześć lat, a jej przełomowym momentem była wizyta prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego w 2000 roku, który podpisał akt erekcyjny.

Dwaj prezydenci – Ryszard Kaczorowski i Lech Kaczyński – pierwsze swe kroki w Koszalinie, kierowali do sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej na Górze Chełmskiej. Pierwszy złożył jako wotum ozdobny ryngraf, drugi – kielich mszalny wysadzany bursztynem. Prezydent, prof. Lech Kaczyński prosił jednocześnie siostry szensztackie, opiekunki sanktuarium, o stałą modlitwę za swoją chorą mamę.

Parlamentarzyści złożyli kwiaty i oddali pokłon przed głazem-pomnikiem upamiętniającym Prezydentów Pielgrzymów. Zwiedzili też sanktuarium na szczycie Góry Chełmskiej, interesując się jego historią, sięgającą wczesnego średniowiecza, kiedy było ono jednym z ważniejszych miejsc pielgrzymkowych na mapie Europy, stawianym w bullach papieskich w jednym szeregu z Ziemią Świętą i Santiago de Compostella. Zburzone podczas reformacji, odbudowane po 1990 roku, poświęcone przez Jana Pawła II – 1 czerwca 1991 roku – podczas czwartej pielgrzymki do Ojczyzny, a pierwszej do wolnej Polski.

Wizyta parlamentarzystów przypadła niemal w przeddzień 20. rocznicy czwartej pielgrzymki Jana Pawła II, której głównym przesłaniem był Dekalog – według słów papieża – „dziesięć słów, od których zależy przyszłość człowieka i społeczeństw; przyszłość narodu, państwa, Europy, świata.” W Koszalinie, Jan Paweł II mówił o Pierwszym Przykazaniu, o historycznych związkach Pomorza z Polską i o pierwszej diecezji na Pomorzu powstałej już w roku 1000, jednej z pierwszych na ziemiach polskich. Dziękował również za „wiatr od morza”, nawiązując do tytułu słynnej powieści Stefana Żeromskiego.

Foto 1. Przed głazem pomnikiem Prezydentów Pielgrzymów, pierwszy od lewej Paweł Michalak, obok (z różą) poseł Czesław Hoc.
Foto 2. Parlamentarzyści przed głazem pomnikiem Prezydentów Pielgrzymów. Pierwszy z lewej: senator prof. Ryszard Bender. Pierwsza pani z prawej: senator Dorota Arciszewska-Mielewczyk.
Foto 3. Parlamentarzyści w sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej.

W spotkaniu na Górze Chełmskiej uczestniczyli senatorowie: prof. Ryszard Bender, działacz społeczny i polityczny, znany z bezkompromisowej obrony interesów narodowych, historyk powstania styczniowego (uczeń prof. St. Kieniewicza); Dorota Arciszewska-Mielewczyk, twarda przeciwniczka Eriki Steinbach z jej kłamliwą ideologią „wypędzeń”, przewodnicząca Powiernictwa Polskiego, działaczka Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego; Czesław Ryszka, pisarz katolicki, a także Przemysław Błaszczyk, Zbigniew Cichoń, Lucjan Cichosz i Władysław Dajczak (prywatnie brat biskupa Edwarda Dajczaka).

Grupie posłów przewodził prof. Jan Szyszko (Warszawa), minister środowiska (okresowo także leśnictwa) w rządach Jerzego Buzka, Kazimierza Marcinkiewicza i Jarosława Kaczyńskiego, przeciwnik prywatyzacji polskich lasów, zwolennik pozostawienia ich jako wspólnego dobra narodowego. Posłowie (w nawiasie okręg wyborczy): Waldemar Andzel (Sosnowiec), Aleksander Chłopek (Gliwice), Tomasz Górski (Piła), Ewa Malik (Sosnowiec), Maria Nowak (Katowice), Wiesław Janczyk (Nowy Sącz), Kazimierz Smoliński (Gdańsk), Krzysztof Sońta (Radom), Stefan Strzałkowski z Białogardu (Koszalin), Tadeusz Wita (Gliwice), Jarosław Żaczek (Lublin).

W spotkaniu na Górze Chełmskiej uczestniczyła również pani Jadwiga Czarnołęska-Gosiewska, matka Przemysława Gosiewskiego, który zginął pod Smoleńskiem, a także działacze i sympatycy PiS, radni miejscy i wojewódzcy z ramienia tej partii.

W sobotę, posłowie i senatorowie PiS odwiedzali również miejscowości w szczecińskiej części województwa zachodniopomorskiego. Podczas wizyty w Kamieniu Pomorskim, poseł Joachim Brudziński powiedział: – Zawsze wszystkim powtarzam, że na Pomorzu Zachodnim Polska się nie kończy, tylko zaczyna.

Tekst i zdjęcia: Tadeusz Rogowski

Skrzyknęliśmy się telefonicznie. Kilku z nas brało udział w przygotowaniu wizyty prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego w 2000 roku, w ramach zawiązanego wówczas społecznego komitetu organizacyjnego (ówczesne władze miasta odmówiły przyjęcia Gościa), inni uczestniczyli w przygotowaniu wizyty w Koszalinie prezydenta Lecha Kaczyńskiego w maju 2009 roku. Nikt nikogo nie pytał o poglądy polityczne, ani o to na kogo głosuje w wyborach. Nieporozumienia z przeszłości, odsunęliśmy na bok. Żeby zminimalizować koszty budowy pomnika, postanowiliśmy wszystkie prace nie wymagające specjalistycznego przygotowania, wykonać honorowo. Chcieliśmy w ten sposób nawiązać do pięknej tradycji budowy Kopca Piłsudskiego w Krakowie, oczywiście w skali bez porównania mniejszej, ale opartej na tej samej idei – wkładu własnej pracy w dzieło upamiętnienia szanowanych osób. Sprzęt specjalistyczny – dźwig, samochód do przewozu betonu, samochód ciężarowy – wynajęliśmy w koszalińskiej firmie „Przemysłówka”. Dowodził Paweł Michalak, nie tylko dlatego, że jego Stowarzyszenie im. Marszałka Józefa Piłsudskiego wyszło z inicjatywą budowy pomnika, ale także dlatego, że jest inżynierem z zawodu.

Rozpoczęliśmy od wykopu pod fundament (31.03.2011), kilka dni później wykonaliśmy szalunek i zbrojenie (7.04.2011), a następnego dnia mogliśmy już wylewać beton zamówiony w koszalińskiej „Przemysłówce” (8.04.2011). Najbardziej skomplikowaną operacją było posadowienie głazu (29.04.2011), który ze względu na asymetryczny kształt był bardzo trudnym obiektem do dokładnego ustawienia. Na szczęście operatorem dźwigu okazał się pan Juszczak, nasz stary znajomy z czasów budowy pomnika Marszałka Piłsudskiego, ten sam, który 8 lat wcześniej wykonał bardzo precyzyjną operację ustawienia odlewu postaci Marszałka na cokole. Wszystko odbywało się zresztą pod czujnym okiem mistrza Zygmunta Wujka, znanego koszalińskiego artysty rzeźbiarza i jednocześnie autora koncepcji pomnika Prezydentów Pielgrzymów. Ostatnim wykonanym przez nas etapem prac, było zamocowanie tablicy pamiątkowej (7.05.2011), wykonanej ręcznie przez Zygmunta Wujka, uporządkowanie otoczenia oraz przystrojenie pomnika na przypadającą następnego dnia uroczystość odsłonięcia (8.05.2011).

Kiedy zaczynaliśmy prace przy pomniku, latały jeszcze płatki spóźnionego śniegu; kiedy kończyliśmy – Góra Chełmska pokryła się świeżą wiosenną zielenią. Nie sposób było nie skojarzyć tej symboliki – śmierć przerwała życie dwóch Prezydentów, którzy kiedyś pielgrzymowali na Górę Chełmską, ale pamięć – silniejsza od śmierci – przetrwała. Koszalin, w atmosferze powagi i zgody, postawił trwały znak tej pamięci, w swoim miejscu najświętszym.

Tadeusz ROGOWSKI

LECH KACZYŃSKI – przyjechał do Koszalina 14 maja 2009. Wcześniej poznał bardzo dobrze miasto, przez pięć lat wykładając na jednej z koszalińskich uczelni. W tamtych latach często dostrzegano go wśród uczestników Mszy św. w kościele Ducha Świętego. Wizyta trwała zaledwie kilka godzin, ale dobrze zapadła w pamięci koszalinian. Prezydent przyjechał ze Sławna, pierwsze kroki kierując ku sanktuarium na Górze Chełmskiej, gdzie oczekiwali na niego prezydent miasta Mirosław Mikietyński i biskup koszalińsko-kołobrzeski Edward Dajczak. Opowiadano, że w sanktuarium modlił się za swoją Mamę. Prosił też siostry z Góry Chełmskiej o modlitwę w tej intencji. Przekazał dar – kielich mszalny wysadzany bursztynami i patenę. W darze otrzymał oprawną w skórę Kronikę Wendlanda, niezwykły opis historii miasta dokonany przez koszalińskiego dziejopisarza z XVIII wieku. Z Góry Chełmskiej prezydent Lech Kaczyński pojechał do Politechniki Koszalińskiej, gdzie oczekiwali na niego studenci i uczniowie szkół średnich. Tutaj wygłosił wykład „Pytanie o tożsamość młodzieży polskiej w jednoczącej się Europie Narodów”. Na zakończenie wizyty złożył kwiaty pod pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego, w obecności kompanii honorowych jednostek koszalińskiego garnizonu oraz pocztów sztandarowych organizacji kombatanckich. Otrzymał statuetkę, replikę pomnika Marszałka, który mógł powstać dzięki nadzwyczajnemu zaangażowaniu innego prezydenta, Ryszarda Kaczorowskiego.

RYSZARD KACZOROWSKI – przyjechał do Koszalina w lutym 2000 roku na zaproszenie ówczesnego senatora RP Krzysztofa Majki (obecnie ambasador RP w Republice Korei). Senator pełnił wówczas funkcję przewodniczącego społecznego Komitetu Budowy Pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego w Koszalinie. Wizyta symbolizowała nawiązanie więzi przez powojennych mieszkańców Ziem Zachodnich z przedwojenną II Rzeczpospolitą, przybywającą w osobie jej ostatniego prezydenta, który w grudniu 1990 roku przekazał insygnia władzy pierwszemu prezydentowi wolnej Rzeczypospolitej, Lechowi Wałęsie. Oznaczała trwanie Polski nad Bałtykiem, przypieczętowane Zaślubinami z Morzem w 1920 roku w Pucku i w 1945 roku w Kołobrzegu.
Prezydent rozpoczął wizytę od złożenia wieńców pod Pomnikiem Ofiar Bolszewizmu przed koszalińską katedrą, obejrzał w teatrze sztukę „Betlejem polskie”, spotkał się ze studentami Wyższego Seminarium Duchownego oraz Politechniki Koszalińskiej, odwiedził Sanktuarium na Górze Chełmskiej, gdzie złożył dar wotywny – ryngraf, spotkał się z harcerzami, uczcił żołnierzy spod Monte Cassino składając kwiaty pod tablicą pamiątkową 14. Batalionu Żbik, znajdującą się w kościele Ducha Świętego. Kulminacyjnym momentem wizyty było podpisanie Aktu Erekcyjnego budowy pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego. Wobec braku zgody SLD-owskich władz Koszalina na budowę pomnika, dokument przekazano biskupowi koszalińsko-kołobrzeskiemu Marianowi Gołębiewskiemu w depozyt honorowy. Pomnik Marszałka został uroczyście odsłonięty 11 listopada 2003 roku, w Święto Niepodległości.

W książce „Warto być Polakiem. Prezydent Lech Kaczyński” wydanej już po tragicznej śmierci prezydenta odnaleźć można jego wypowiedź: „Polska jest jedna i nie można nastawiać rozwoju Polski na rozwój kilku metropolii, bo wtedy będziemy mieli dwie, a może nawet trzy Polski. Polskę bogatą, Polskę goniącą Europę i Polskę biedną, żyjącą w stanie beznadziejności. A Polska w Sławnie czy większym Koszalinie jest taka sama jak Polska w Warszawie, Krakowie czy Trójmieście. Polska jest jedna i wszystkie środowiska muszą mieć możliwość awansu i rozwoju”.

„Z tą ziemią miałem pewne związki przez lata, gdy pracowałem w Koszalinie. Znam ją lepiej niż przeciętnie całą Polskę” – mówił prezydent w Sławnie 14 maja 2009 roku, które odwiedził kilka godzin wcześniej przed przyjazdem do Koszalina. Na placu Zwycięstwa podczas ceremonii składania kwiatów pod pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego powiedział do mieszkańców Koszalina, że chętnie przyjechał do ich miasta, bo pracował tu przez pięć lat (był wykładowcą na jednej z uczelni) i gdyby nie obowiązki w Warszawie z przyjemnością odwiedziłby swoje ulubione miejsca. Jednym z tych miejsc była na pewno parafia Ducha Świętego, gdzie przyszłego prezydenta widywano zwykle na wieczornych Mszach.

Może właśnie temu zbiegowi okoliczności – pracy przyszłego prezydenta jako wykładowcy na jednej z koszalińskich uczelni – zawdzięczamy jego dobrą znajomość problemów Pomorza Zachodniego, która znalazła później odzwierciedlenie w zdaniu, powtórzonym niedawno przez Jarosława Kaczyńskiego w Świnoujściu: „Silne Pomorze Zachodnie to polska racja stanu”. Refleksja jakże inna od tej, jaką sformułował Radosław Sikorski, wówczas minister spraw zagranicznych, który dzień po wizycie prezydenta Lecha Kaczyńskiego pojawił się nagle w Koszalinie, zapewne dla przeciwwagi, wygłaszając publicznie zdanie: „Bardzo się cieszę, że jestem w staropolskim Koszalinie, o który dzielnie walczył kapitan Kloss”.

Prezydent Lech Kaczyński przebywał w Koszalinie 14 maja 2009 roku na zaproszenie Parlamentu Studenckiego Politechniki Koszalińskiej. Wizytę rozpoczął w Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej na Górze Chełmskiej, gdzie spotkał się z prezydentem Koszalina Mirosławem Mikietyńskim i biskupem koszalińsko-kołobrzeskim Edwardem Dajczakiem. W Sanktuarium modlił się za Ojczyznę i za zdrowie Matki, prosząc jednocześnie o modlitwę w tych intencjach.  Pozostawił też wotum – kielich mszalny. Od przedstawicieli władz miasta prezydent otrzymał w darze chleb z herbem Koszalina oraz Kronikę Wendlanda, dawnego kronikarza Koszalin.

Na Politechnice Koszalińskiej wygłosił wykład na temat „Pytanie o tożsamość młodzieży polskiej w jednoczącej się Europie Narodów”. Odpowiadał na pytania zgromadzonych tu ok 350 studentów i zaproszonych maturzystów z koszalińskich liceów.

Następnie prezydent spotkał się z mieszkańcami miasta na placu Zwycięstwa, przed pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego. Tutaj Lech Kaczyński złożył wiązankę kwiatów. Od przedstawicieli Stowarzyszenia im. Marszałka Józefa Piłsudskiego otrzymał statuetkę-miniaturkę pomnika.

Lech Kaczyński udał się następnie do Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego, skąd po odebraniu należnych honorów oddanych przez kompanię honorową odleciał prezydenckim helikopterem do stolicy.

Cytat: Maciej Chojnowski, Marek Krukowski, Warto być Polakiem. Prezydent Lech Kaczyński, wyd. Spin AR, Warszawa 2014.

Zdjęcia: Szensztacki Instytut Sióstr Maryi (Góra Chełmska), Adam Paczkowski (Politechnika Koszalińska), Józef Fleszar (Plac Zwycięstwa), Prezydent.pl (cel niekomercyjny).

Prawdopodobnie 8 maja zostanie odsłonięty na Górze Chełmskiej pomnik dwóch prezydentów-pielgrzymów, którzy odwiedzili sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej – Ryszarda Kaczorowskiego i Lecha Kaczyńskiego. Wizyta Ryszarda Kaczorowskiego w Koszalinie rozpoczęła się wieczorem 11 lutego 2000 roku i zakończyła 13 lutego w godzinach południowych. Prezydent Lech Kaczyński przyjechał do Koszalina 14 maja 2009 roku i przebywał w mieście przez kilka godzin. Pomnik stanie w miejscu, gdzie alejka wiodąca od bramy na szczyt, skręca w stronę głównych schodów wspinających się w stronę sanktuarium. Tutaj właśnie zostanie ustawiony kilkutonowy głaz, do którego zamocowana będzie tablica z godłem Rzeczypospolitej i napisem:

PAMIĘCI PIELGRZYMÓW
DO MATKI BOŻEJ TRZYKROĆ PRZEDZIWNEJ
PREZYDENTÓW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
RYSZARDA KACZOROWSKIEGO I LECHA KACZYŃSKIEGO
12.02.2000 – 14.05.2009

Prezydent Ryszard Kaczorowski przyjechał do Koszalina w lutym 2000 roku na zaproszenie ówczesnego senatora RP Krzysztofa Majki (obecnie ambasador RP w Republice Korei). Senator pełnił wówczas funkcję przewodniczącego społecznego Komitetu Budowy Pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego w Koszalinie. Wizyta symbolizowała nawiązanie więzi przez powojennych mieszkańców Ziem Zachodnich z przedwojenną II Rzeczpospolitą, przybywającą w osobie jej ostatniego prezydenta, który w grudniu 1990 roku przekazał insygnia władzy pierwszemu prezydentowi wolnej Rzeczypospolitej, Lechowi Wałęsie. Oznaczała trwanie Polski nad Bałtykiem, przypieczętowane Zaślubinami z Morzem w 1920 roku w Pucku i w 1945 roku w Kołobrzegu.

Prezydent rozpoczął wizytę od złożenia wieńców pod Pomnikiem Ofiar Bolszewizmu przed koszalińską katedrą, obejrzał w teatrze sztukę „Betlejem polskie”, spotkał się ze studentami Wyższego Seminarium Duchownego oraz Politechniki Koszalińskiej, odwiedził Sanktuarium na Górze Chełmskiej, spotkał się z harcerzami, uczcił żołnierzy spod Monte Cassino składając kwiaty pod tablicą pamiątkową 14. Batalionu Żbik, znajdującą się w kościele Ducha Świętego. Kulminacyjnym momentem wizyty było podpisanie Aktu Erekcyjnego budowy pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego. Dokument przekazano biskupowi koszalińsko-kołobrzeskiemu Marianowi Gołębiewskiemu w depozyt honorowy. Pomnik Marszałka został uroczyście odsłonięty 11 listopada 2003 roku, w Święto Niepodległości.

Prezydent Lech Kaczyński przyjechał do Koszalina 14 maja 2009. Wcześniej poznał bardzo dobrze miasto, przez pięć lat wykładając na jednej z koszalińskich uczelni. W tamtych latach często dostrzegano go wśród uczestników Mszy św. w kościele Ducha Świętego. Wizyta trwała zaledwie kilka godzin, ale dobrze zapadła w pamięci koszalinian. Prezydent przyjechał ze Sławna, pierwsze kroki kierując ku sanktuarium na Górze Chełmskiej, gdzie oczekiwali na niego prezydent miasta Mirosław Mikietyński i biskup koszalińsko-kołobrzeski Edward Dajczak. Opowiadano, że w sanktuarium modlił się za swoją mamę, która wówczas chorowała. Prosił też siostry z Góry Chełmskiej o modlitwę w tej intencji. W darze otrzymał oprawną w skórę Kronikę Wendlanda, niezwykły opis historii miasta dokonany przez koszalińskiego dziejopisarza z XVIII wieku. Z Góry Chełmskiej prezydent Lech Kaczyński pojechał do Politechniki Koszalińskiej, gdzie oczekiwali na niego studenci i uczniowie szkół średnich. Tutaj wygłosił wykład „Pytanie o tożsamość młodzieży polskiej w jednoczącej się Europie Narodów”. Na zakończenie wizyty złożył kwiaty pod pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego, w obecności kompanii honorowych jednostek koszalińskiego garnizonu oraz pocztów sztandarowych organizacji kombatanckich. Otrzymał statuetkę, replikę pomnika Marszałka, który mógł powstać dzięki nadzwyczajnemu zaangażowaniu innego prezydenta, Ryszarda Kaczorowskiego.

Dwaj prezydenci, pielgrzymi do koszalińskiego sanktuarium, oddający pokłon marszałkowi Piłsudskiemu w koszalińskim pomniku na placu Zwycięstwa – zginęli razem 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem, w drodze na uroczystość ku czci pomordowanych oficerów polskich. (tr)

Foto 1. Paweł Michalak, były senator koszaliński, przewodniczący Stowarzyszenia im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, zgromadził już niemal wszystkie dokumenty i uzgodnienia niezbędne do rozpoczęcia budowy pomnika (Foto: Tadeusz Rogowski)
Foto 2. Prezydent Ryszard Kaczorowski przed sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej na Górze Chełmskiej, 12 lutego 2000 (Foto: Tadeusz Rogowski)
Foto 3. Prezydent Lech Kaczyński na spotkaniu z młodzieżą w Politechnice Koszalińskiej, 14 maja 2009 (Foto: Adam Paczkowski)

W uroczystościach pogrzebowych Prezydenckiej Pary w Krakowie uczestniczyli przedstawiciele koszalińskiego samorządu: radny Stefan Romecki, reprezentujący prezydenta Mirosława Mikietyńskiego, Honorowego Obywatela Miasta, na mocy udzielonego upoważnienia, oraz radna Anna Mętlewicz. Jako radni, przedstawiciele Społeczeństwa wybrani w wyborach powszechnych zawieźli wieniec od wszystkich Koszalinian, wypełniając wolę Obywateli wyrażoną w przyjętej 16 kwietnia uchwale Rady Miejskiej.

Do Krakowa pojechali koszalińscy działacze PiS z miasta i powiatu  z byłym senatorem Pawłem Michalakiem oraz przewodniczącym tej partii w Koszalinie, Mirosławem Skórką. Liczną grupę stanowili członkowie koszalińskiego oddziału Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym z Tadeuszem Wołyńcem na czele, wśród nich działacze z Koszalina, Darłowa i Sławna.

Wieniec od Społeczeństwa Koszalina wykonała kwiaciarnia przy Rynku Staromiejskim. Składa się z kompozycji z biało-czerwonych kwiatów z przypiętymi po obu stronach biało-czerwonymi szarfami z napisami: Prezydent Miasta Koszalina Mirosław Mikietyński – Przewodniczący Rady i Radni Miasta Koszalina. Przez cały czas był pilnie strzeżony, pomagali w tym koszalińscy harcerze. Dzięki troskliwej opiece przetrzymał 8 godzin na nasłonecznionym Rynku krakowskim, zachowując świeżość do samego końca. W Krakowie z koszalińską grupą spotkał się poseł Czesław Hoc, parlamentarzysta z okręgu koszalińskiego. Okazało się również, że tego dnia na krakowskim Rynku były inne osoby z Koszalina m.in. Paulina i Magda (jedna studiuje na Uniwersytecie Gdańskim, druga na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu). Do Krakowa przyjechały pociągiem.

Przebieg wydarzeń na Rynku krakowskim, a przede wszystkim niepowtarzalną atmosferę, którą trudno oddać w słowach, przedstawialiśmy w bieżącej relacji z Krakowa w dniu pogrzebu Prezydenckiej Pary. Warto zacytować również „Kuriera Szczecińskiego”, który kontaktował się ze Stefanem Romeckim bezpośrednio po zakończeniu uroczystości i chyba najwierniej odtworzył jej klimat.

– Bardzo cieszę się z wyróżnienia, które mnie spotkało, że mogłem z koleżanką Anią tu być i przeżywać historyczną chwilę z setkami tysięcy Polaków przybyłych do Krakowa – powiedział po uroczystościach Stefan Romecki. – Przeżycia były niesamowite mimo ponad ośmiogodzinnego stania przed bazyliką. Raz, że reprezentowaliśmy prezydenta Koszalina i mieszkańców ponadstutysięcznego miasta, a dwa – to podniosła i niepowtarzalna atmosfera uroczystości pogrzebowych, przeżywanych z nieprzebranym tłumem. Wszystko widzieliśmy dobrze dzięki trzem telebimom, ale bliskość miejsca celebry i otaczający nas ludzie, emocjonalnie reagujący na ceremonię to coś, czego nie da się opisać. Najbardziej wzruszającymi momentami pożegnania prezydenckiej pary były dla mnie wspomnienia o prezydencie Lechu Kaczyńskim. Szef Solidarności Janusz Śniadek zrobił to tak pięknie, że aż wzruszenie chwytało za gardło. I choć była to smutna uroczystość, to na przygnębionych twarzach otaczających mnie ludzi widać było radość z bezpośredniej możliwości pożegnania wielkiego Polaka i jego małżonki.

Z powodu zamknięcia Wawelu, koszalińska delegacja, jak i wiele innych nie mogła złożyć wieńca pod krzyżem katyńskim. Złożono go więc przed bazyliką Mariacką, która również była niedostępna po wyprowadzeniu z niej trumien ze zwłokami prezydenckiej pary.

Zdjęcia z uroczystości pogrzebowych, specjalnie dla nas wykonali Stefan Romecki i Tadeusz Wołyniec. Nie wszystkie są dobrej jakości, ale oddają bez retuszu to, co było tego dnia najważniejsze – jedność Polaków, wielkie serca i oddanie Rzeczypospolitej.

Tadeusz ROGOWSKI

Zdjęcie tytułowe: Radni Stefan Romecki i Anna Mętlewicz składają wieniec od wszystkich Koszalinian przed Bazyliką Mariacką, gdzie odprawiona została Msza pogrzebowa Pary Prezydenckiej. Napis na bało-czerwonej szarfie: Prezydent Miasta Koszalina Mirosław Mikietyński – Przewodniczący Rady i Radni Miasta Koszalina.

W niedzielę flagi przed gmachami państwowymi i samorządowymi w Koszalinie były opuszczone do połowy masztu. Tak było przed dawnym urzędem wojewódzkim, przed wejściami go budynków sądowych, a także przed koszalińskim ratuszem. Również flaga miasta umieszczona na ratuszowej wieży, została opuszczona do połowy. Bardzo nieliczne osoby wywiesiły w oknach flagi narodowe z przypiętym kirem. Stosunkowo najwięcej było ich w śródmieściu, im dalej jednak od centrum, tym flagi stanowiły coraz rzadszy widok.

Najwięcej osób gromadziła tymczasowa instalacja ustawiona na Rynku Staromiejskim przed ratuszem, przygotowana z okazji 70. Rocznicy Zbrodni Katyńskiej. Wizja artysty Andrzeja Szoki, złożona między innymi z obrazów „Honor. Ofiara. Pamięć”, zyskała po katastrofie nowy wymiar.

ŻAŁOBA NARODOWA W KOSZALINIE – zobacz zdjęcia.