Na stronie rządowej gov.pl pojawiła się interaktywna mapka, która pokazuje statystyki dotyczące szczepień w Polsce. Właśnie uzupełnioną ją o nową funkcję sprawdzenia liczby wolnych terminów szczepień w poszczególnych powiatach na następne 7 oraz 30 dni.

Po otworzeniu strony – https://www.gov.pl/…/raport-szczepien-przeciwko-covid-19 – ujrzymy kilka okien z mapkami i statystykami. Nas interesuje mapka w prawym górnym rogu (zakreślona na czerwono), która ukazuje wolne terminy w ciągu następnych 7 dni lub 30 dni.

Po jej powiększeniu i wpisaniu nazwy powiatu w wyszukiwarce z lupką otrzymujemy dane. Np. w Koszalinie są 242 wolne terminy w ciągu 7 dni oraz 4835 wolnych terminów w ciągu następnych 30 dni.

Mapka jest codziennie aktualizowana. Aktualnie do Polski trafiło już 16,8 mln dawek szczepionek, z czego 15,5 mln trafiło do punktów szczepień.

[UWAGA! Przedstawione informacje nie powinny służyć do stawiania samodzielnej diagnozy! Diagnozę każdorazowo stawia lekarz! Służą jedynie edukacji i poszerzaniu naszej wiedzy]

Brytyjski dziennik „The Guardian”, na podstawie danych NHS (National Health Service – Narodowa Służba Zdrowia Wielkiej Brytanii) próbuje opracować prosty internetowy przewodnik umożliwiający rozróżnienie pomiędzy trzema chorobami – koronawirusem, przeziębieniem, grypą – które w okresie jesienno-zimowym występują równolegle.

Nie jest to proste, ponieważ trzy choroby mogą mieć podobne objawy, które występują z podobnym lub różniącym się nasileniem. Przeziębienia i grypa występują co roku, w tym roku doszedł jednak groźny koronawirus. Szybkie choćby wstępne, przybliżone rozeznanie co do rodzaju choroby może okazać się decydujące w dalszym leczeniu lub podjęciu decyzji o samoizolacji do czasu pozyskania opinii lekarza. (ILUSTRACJA – TABELA)

KORONAWIRUS – COVID-19
Najczęstszymi objawami koronawirusa są gorączka – temperatura 37,8C (100F), uporczywy kaszel (zwykle suchy) oraz utrata zmysłu smaku i/lub węchu. Pacjenci mogą czasami odczuwać zmęczenie, dolegliwości i bóle, ból gardła, bóle głowy i duszności. Biegunka i katar lub zatkany nos występują rzadko. NHS twierdzi, że objawy mogą być od łagodnych do ciężkich.

PRZEZIĘBIENIE
Najczęstszymi objawami przeziębienia są kichanie, bóle, katar lub zatkany nos oraz ból gardła. Może wystąpić łagodny kaszel. Czasami pojawia się zmęczenie i rzadko występuje gorączka lub bóle głowy. Przeziębienia nie powodują biegunki. NHS twierdzi, że ​​objawy przeziębienia zwykle pojawiają się stopniowo.

GRYPA
Grypa najczęściej obejmuje gorączkę, zmęczenie, suchy kaszel, dolegliwości i bóle głowy. Pacjenci czasami mają katar lub zatkany nos lub ból gardła. U dzieci może czasami wystąpić biegunka. W przypadku grypy zwykle nie kicha się, ale może wystąpić ciężka duszność. NHS zauważa, że ​​objawy pojawiają się zwykle szybko.

W Szwecji narastają kontrowersje wokół zastosowanych przez ten kraj środków walki z koronawirusem. Coraz częściej stawiane jest pytanie, czy Szwedzi nie stali się światowym „królikiem doświadczalnym”, testującym bardzo ryzykowną metodę przeciwdziałania epidemii, porównywalną obecnie z rosyjską ruletką. Przyjęto miękki model liberalny, bez zakazów i blokad (lockdown). Efekt? Jeden z najwyższych w świecie wskaźników umieralności. Rząd Szwecji już ogłosił, że wyznaczy komisję do przeprowadzenia śledztwa w tej sprawie.

Twórcą szwedzkiej liberalnej strategii jest główny epidemiolog kraju Anders Tegnell, który uczestnicząc codziennie w konferencjach prasowych stał się czymś w rodzaju medialnego guru. Dzisiaj jednak nawet on ma pewne wątpliwości i przyznaje, że „można było zrobić więcej”. „Gdybyśmy napotkali tę samą chorobę, wiedząc dokładnie to, co wiemy o niej dzisiaj, myślę, że znaleźlibyśmy się w połowie drogi między tym, co zrobiła Szwecja, a tym, co zrobiła reszta świata” – mówi Tegnell, człowiek, który postanowił, że będzie walczył z koronawirusem, nie walcząc, czyli postąpił inaczej niż reszta świata.

Liczby i statystyki są jednak bezlitosne: w Szwecji (dane na dzień 12 czerwca) zmarło na koronawirusa 4 814 osób (na 10,2 mln ludności) i jest to dziesięciokrotnie więcej niż w sąsiedniej Norwegii – 242 osoby (na 5,4 mln ludności) i kilkakrotnie razy więcej niż w Finlandii – 325 osób (5,5 mln) i Danii – 593 osoby (5,8 mln). Gdyby zastosować analogię do Polski (38 mln ludności) wdrożenie szwedzkiej metody spowodowałoby śmierć 18 000 osób, tymczasem zmarły 1222 osoby. Podobnie jest ze wskaźnikiem zgonów na 1 milion ludności: Szwecja – 481, Norwegia – 45, Finlandia – 59, Dania – 103, Polska – 32. Zadziwiające jest to, że w Polsce nie brakuje środowisk i ludzi, którzy wychwalają pod niebiosa metodę… szwedzką. „Głupich nie sieją, sami się rodzą” – mówi porzekadło. Z koronawirusen jest odwrotnie – nie urodził się sam, lecz został posiany i nie wolno o tym ani przez chwilę zapominać.

W przeciwieństwie do większości krajów europejskich Szwecja nie wprowadziła blokady życia publicznego i gospodarczego. Szkoły były otwarte dla uczniów poniżej 16 roku życia, a bary i restauracje mogły obsługiwać klientów bez ograniczeń. Zalecano stosowanie środków higieny osobistej, zachowanie dystansu społecznego i pracę zdalną w domu, ale życie w Sztokholmie toczyło się jak gdyby nigdy nic się nie wydarzyło. Szwecja nie zamknęła granic i nie wprowadziła programu masowych testów. Zastosowanie teorii „odporności stadnej” (ang. herd immunity) zakładającej, że problem rozwiąże się sam, przez nabycie przez znaczną część populacji odporności naturalnej, przecinającej łańcuch zakażeń, zakończyło się w Szwecji nienaturalną śmiercią prawie 5 tys. osób. Szwedzi postanowili „cierpieć za miliony” – wnioski z ich ryzykownego eksperymentu mogą okazać się korzystne dla świata, bo nikt inny na to się nie odważył, ale na pewno nie są korzystne dla samych Szwedów.

Etycy zwracają uwagę, że szwedzki pomysł ociera się o darwinizm społeczny zakładający „dobór naturalny” i „przetrwanie najlepiej przystosowanych”. Państwo szczycące się jednym z najlepszych systemów opieki społecznej, okazało się najmniej skuteczne w ochronie najsłabszych obywateli, głównie osób starszych, również przebywających w domach opieki społecznej. Anders Tegnell jest lekarzem, zdziwienie musi więc budzić łatwość z jaką porzucił uniwersalną zasadę „Primum non nocere” – „Po pierwsze nie szkodzić”, znaną lekarzom na całym świecie, przypominającą o wzięciu pod uwagę możliwej szkody podczas podejmowania interwencji.

Podstawowym zadaniem rządu jest dbałość o dobro i bezpieczeństwo obywateli. W Szwecji rząd pozostawił jednak wolną rękę Agencji Zdrowia Publicznego i to ona wydawała zdecydowaną większość wytycznych, dotyczących panującej epidemii. Faktem jest, że już pod koniec marca premier Szwecji Stefan Löfven ostrzegał publicznie przed strategią walki z epidemią „w stylu rosyjskiej ruletki”, ale faktem pozostaje też, że za tymi ostrzeżeniami nie poszły czyny.

– Wojna jest rzeczą zbyt poważną, żeby ją powierzać generałom – mawiał Clemenceau, premier Francji i zarazem lekarz. Epidemia jest sprawą zbyt poważną, żeby pozostawiać ją epidemiologom – można dziś sparafrazować jego powiedzenie. Model bezpośredniej odpowiedzialności rządu wspieranego przez ekspertów zastosowany w krajach Europy i w Polsce, okazał się skuteczniejszy od szwedzkiego modelu odpowiedzialności ekspertów, wspieranych jedynie przez rząd.

Tadeusz ROGOWSKI

Zdjęcie: Anders Tegnell, lekarz, państwowy epidemiolog Szwecji, urzędnik szwedzkiej służby cywilnej (Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)).