Friday, Nov 24th

Last update06:53:14 AM GMT

RSS
You are here Wiara Blogi Ten wspaniały Chesterton

Ten wspaniały Chesterton

Email Drukuj PDF
Gilbert Chesterton
John Henry Newman

"Nawrócenie na katolicyzm nie jest odrzuceniem myślenia, tylko odkryciem tego, jak myśleć" - mawiał Gilbert Chesterton. Jego własne nawrócenie, w 75 lat po wielkim nawróceniu Johna Henr'yego Newmana, wywołało na Wyspach Brytyjskich prawdziwy wstrząs.

Ci dwaj Anglicy i anglikanie zarazem - John Henry Newman i Gilbert Chesterton - do wiary katolickiej doszli w zaawansowanym wieku. Obydwaj stali się gorliwymi obrońcami katolicyzmu. H. Newman zdążył zostać jeszcze kardynałem, G. Chesterton - jednym z najbardziej błyskotliwych i przekonujących publicystów katolickich.

Nawrócenie

Był dowcipnym felietonistą i redaktorem brytyjskiej prasy. Znany z ciętego języka i polemicznego zacięcia, wyróżniał się rzetelnością i dążeniem do prawdy. Podczas pierwszej wojny, zginął na froncie jego brat. Dla Gilberta był to cios nie do zniesienia. Wyjechał z żoną do Włoch i Palestyny. W jerozolimskim kościele Ecce Homo dojrzała w nim decyzja o przejściu na katolicyzm. Uważał, że tylko Kościół uchroni ludzkość przed niemądrą pogonią za każdym pojawiającym się dziwactwem. "Kościół nie może zmieniać się wraz z upływem czasu, ponieważ czas się nie zmienia" - to jedna z tych jego sentencji, które miały siłę dogmatu. Był przekonany, że Kościół powinien nieść wysoko światło w obliczu nadchodzących ciemności, powinien głosić ludzkie ideały i inspirować ludzi: "Nie chcemy Kościoła zmieniającego się wraz ze światem. Chcemy Kościoła, który zmieni świat".

Trylogia katolicka

W trzech książkach Gilbert Chesterton odkrywa czytelnikom skarbiec katolickiej nauki. Słynna "Ortodoksja", o której jeden z recenzentów napisał, że jest "bardzo mocnym i jednym z najważniejszych świadectw wiary chrześcijańskiej w XX wieku", przeszła już do klasyki gatunku. "Wiekuisty człowiek" to według określenia samego Chestertona "krótkie opowiadanie o ludzkości", próba ukazania chrześcijańskiej wizji dziejów od czasów prehistorycznych aż do współczesności oraz potwierdzenie starej zasady sformułowanej przez Tertuliana anima naturaliter christiana (dusza jest z natury chrześcijańska). Wreszcie "Heretycy" to dowcipna, ale i miażdżąca analiza krytyczna rozpowszechnionych w czasach Chestertona opinii, postaw i światopoglądów laickich. Wszystkie trzy książki napisane są żywym, dziennikarskim, wręcz reportażowym stylem. Do dzisiaj są wznawiane i wciąż cieszą się wielką popularnością.

Bielszy niż gołębica

W 1927 roku odwiedził Polskę. Dostrzegł w niej cechy wybitnie katolickie: dumną historię, rycerskie tradycje oraz wierność Rzymowi. Otwarcie krytykował rozbiory Polski, okazując niechęć trzem mocarstwom rozbiorowym. Napisał wiersz "Polska", u nas mało znany, chociaż dostarczający pouczających wniosków dla krytyków "zgubnego mesjanizmu".

Lecz wyniesione to godło zostało
Od chwili, kiedy Bóg gniew okrył chwałą,
I gdy zawisły nad domostwem sławy
Znów orły czarne oraz sępy szare.
W nim to, gdzie wojna świętsza jest niż pokój
I gdzie nad miłość nienawiść zachwyca.
Zabłysł straszliwy jako sam Duch Święty
Orzeł, co bielszy jest niż gołębica.


Gilbert K. Chesterton (1874-1936), angielski powieściopisarz, poeta i publicysta. Autor popularnych powieści ("Człowiek, który byt Czwartkiem") oraz szkiców i esejów filozoficzno-religijnych, w których atakował społeczny pesymizm i nihilizm "Heretycy"), popularyzował filozofię polegającą na afirmacji życia i moralnym optymizmie ("Ortodoksja") oraz przedstawiał katolickie rozumienie dziejów ("Wiekuisty człowiek"). W pamięci potomnych pisarz zapisał się jako autor cyklu nowel detektywistycznych a księdzu Brownie, rozwiązującym zagadki kryminalne (m.in. "Tajemnica ojca Browna"). Znakomite studia biograficzne: "Święty Franciszek z Asyżu" i "Św. Tomasz z Akwinu".

John Henry Newman (1801-1890), angielski filozof, duchowny i kaznodzieja. jako ksiądz anglikański związał się początkowo z chrześcijaństwem ewangelicznym, później z ruchem oksfordzkim. Postulował zbliżenie z Kościołem katolickim na gruncie teologii pierwszych czterech wieków chrześcijaństwa. Bardzo wcześnie odkrył znaczenie dogmatów. Bez nich religia opiera się jedynie na uczuciach, "jest jak idea miłości synowskiej pojmowana w oderwaniu od faktu istnienia ojca" - napisze w "Apologii". W 1845 r. przeszedł na katolicyzm, w 1879 r. mianowany kardynałem. Swoją myśl teologiczną przedstawił w książkach "O rozwoju doktryny chrześcijańskiej" i "Apologia".

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież