Home » Koszalin » Relacje » Święto Wojsk Lądowych w Koszalinie - defilada (zdjęcia)

Dodano: 2010-09-15

Święto Wojsk Lądowych w Koszalinie - defilada (zdjęcia)

Zaroiło się od różnokolorowych mundurów, sztandarów, insygniów i znaków wojskowych przed koszalińskim ratuszem w sobotę 11 września - w przeddzień Święta Wojsk Lądowych ustanowionego na pamiątkę wiktorii wiedeńskiej z 12 września 1683 roku, która była wspólnym zwycięstwem polsko-niemieckim. Tak jak przed kilkuset laty pod Wiedniem, na rynku w Koszalinie stanęli sprzymierzeni, dowódca polski gen. Marek Tomaszycki i dowódca niemiecki, gen. Rainer Korff. Obok, inni wysocy dowódcy Wojska Polskiego, gen. Andrzej Gwadera i gen. Krzysztof Makowski. Gen. Marek Tomaszycki jest dowódcą 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej, gen. Andrzej Gwadera jego zastępcą, a gen. Krzysztof Makowski zastępca dowódcy 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej z Elbląga - obie dywizje należą do Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Gen. Rainer Korff dowodzi obecnie Wielonarodowym Korpusem Północno-Wschodnim, którego dowództwo znajduje się w Szczecinie, a poszczególne formacje na terenie Danii, Niemiec i Polski. Nie przybył niestety na uroczystość dowódca Wojsk Lądowych RP, znany i popularny w Koszalinie gen. Zbigniew Głowienka, dowódca koszalińskiej 8 Dywizji w latach 1992-1996. Odczytano jednak list od generała, który wspominając swoją służbę napisał: „Miałem przyjemność i zaszczyt służyć w Koszalinie...”.

Obowiązki gospodarzy pełnili Piotr Jedliński, urzędujący prezydent Koszalina oraz płk dypl. Zbigniew Zalewski, dowódca garnizonu Koszalin i jednocześnie dowódca koszalińskiej „ósemki” - 8. Koszalińskiego Pułku Przeciwlotniczego. Obecni byli parlamentarzyści, samorządowcy, przedstawiciele władz miejskich, powiatowych i wojewódzkich. Stawiła się większość ostatnich dowódców 8 Dywizji: gen. Aleksander Poniewierka (dowodził w latach 1990-1992), gen. Zenon Poznański (1982-1984), gen. Zenon Werner (1988-1990) i płk dypl. Włodzimierz Warchalski (1984-1988).

Kulminacyjny moment uroczystości: Piotr Jedliński przekazuje sztandar członkom Stowarzyszenia Żołnierzy 8 Dywizji im. Bartosza Głowackiego. Poczet sztandarowy, to trzech chorążych: Leszek Sawa, Zbigniew Hiszczyński i Andrzej Tomczyk.

Na koszalińskim Rynku Staromiejskim w zwartych czworobokach stanęli żołnierzy 8. Koszalińskiego Pułku Przeciwlotniczego, 3. Pułku Przeciwlotniczego, 7. Brygady Obrony Wybrzeża ze Słupska - wszyscy jeszcze w szeregach jednej 12 Dywizji Zmechanizowanej ze Szczecina. Poczty sztandarowe jednostek, błyszczące w słońcu szable oficerów, mundury różnych armii i formacji, barwne otoki na rogatywkach, ciemnozielone berety przeciwlotników, niebieskie piechoty morskiej i szkarłatne żandarmerii wojskowej, różnokolorowe apaszki, które odróżniały żołnierzy poszczególnych oddziałów - wszystko to tworzyło niepowtarzalny klimat rewii wojskowej.

Uroczystość była jednocześnie pożegnaniem 12 Dywizji z Koszalinem. Jak powiedział gen. Marek Tomaszycki, stacjonujący tutaj 3 Pułk Przeciwlotniczy ze skladu dywizji „zostanie zintegrowany z 8 Pułkiem Przeciwlotniczym i jako 8. Pułk będzie podporządkowany dowództwu Wojsk Lądowych”.

Click Click Click Click Click
Click Click Click Click Click
Click Click Click Click Click

Uroczystość stała się okazją do wręczenia wielu odznaczeń i wyróżnień. Kilka osób otrzymało Odznaki Honorowe Gryfa Zachodniopomorskiego, swoje wyróżnienia przyznały również Związek Piłsudczyków Rzeczypospolitej oraz Związek Inwalidów Wojennych. Honorowym Żołnierzem 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej został Władysław Husejko, koszalinianin, marszałek województwa zachodniopomorskiego. Najważniejszym momentem uroczystości było wręczenie sztandaru przedstawicielom Stowarzyszenia Żołnierzy 8. Dywizji im. Bartosza Głowackiego, ufundowanego przez samorządy Mord (miejsce formowania 8 dywizji w 1944 roku), Koszalina, Kołobrzegu, Słupska, różne instytucje i sponsorów indywidualnych. Odczytano akt nadania sztandaru podpisany przez prezydenta Koszalina, Mirosława Mikietyńskiego.

Click Click Click Click Click

Wśród osób wbijających gwoździe honorowe w drzewce sztandaru był m.in. płk Bolesław Kimak, uczestnik bitwy pod Lenino, który po przejściu do 8 Dywizji Piechoty w 1944 roku, przeszedł z nią cały szlak bojowy, kończąc go w czeskim Mielniku. Rodzicami chrzestnymi sztandaru zostali pani Władysława Warcholińska i płk dypl. Włodzimierz Warchalski. Władysława Warcholińska, jest żoną płka Antoniego Warcholińskiego, komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień (WKU) w latach 1977-1988, jej ojciec - uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku - zginął we wrześniu 1939 roku w bitwie pod Mławą, walcząc w szeregach 8 Dywizji Piechoty w składzie Armii „Modlin”. Płk dypl. Włodzimierz Warchalski jest prezesem Stowarzyszenia Żołnierzy 8 Dywizji im. Bartosza Głowackiego i byłym dowódcą 8 Drezdeńskiej Dywizji Zmechanizowanej (1984-1988). Poczet sztandarowy to trzech chorążych: Leszek Sawa, Zbigniew Hiszczyński i Andrzej Tomczyk.

Click Click Click Click Click

8 Dywizja, której historia liczy sobie 91 lat (powstała w 1919 roku), w Koszalinie stacjonowała przez ponad pół wieku, dokładnie przez 52 lata, od roku 1949 aż do rozwiązania w 2001 roku. Dobrze więc zapadła w pamięci kilku pokoleń Koszalinian, dobrze też zapisała się w życiu miasta i regionu. Żołnierze uczestniczyli w odgruzowywaniu miasta, a później w jego rozbudowie, rzucani wszędzie tam, gdzie cywilom brakło sił i środków. Dziś w Koszalinie, w koszarach po 8 Dywizji, stacjonuje 8 Koszaliński Pułk Przeciwlotniczy, kontynuując tradycję „ósemek”. I chociaż nie dziedziczy tradycji całej dywizji, a jedynie jej przeciwlotniczej części, to przecież ósemką do niej nawiązuje.

Click Click Click Click Click
Click Click Click Click Click

Widzowie podziwiali żołnierzy i nie szczędzili braw. Wielu z nich służyło kiedyś w koszalińskiej jednostce. Do nich zalicza się koszaliński radny i społecznik Stefan Romecki, który w 1970 roku został powołany do pułku artylerii przeciwlotniczej. „Ukończyłem półroczną szkołę podoficerską w Koszalinie, później już w stopniu kaprala zostałem przeniesiony do Jaromina koło Trzebiatowa” - mówi radny. „Dowodziłem armatą przeciwlotniczą 57 mm, otrzymałem też odznakę Wzorowego Żołnierza. Wojsko wspominam bardzo dobrze, to była świetna szkoła życia”. Wśród widzów nie zabrakło też byłych oficerów, podoficerów i żołnierzy dywizji. Tradycyjnie już, największą frajdę miały dzieci. Tego dnia narodziło się zapewne niejedno żołnierskie powołanie.

Click Click Click Click Click
Click Click Click Click Click
Click Click Click Click Click

Starsze i średnie pokolenie Koszalinian dobrze pamięta największą defiladę w historii miasta, zorganizowaną w 1976 roku po ćwiczeniach „Tarcza'76”. Tegoroczna defilada różniła się jednak od poprzedniej, widoczne już są efekty uzawodowienia armii i jej profesjonalizacji. Obecność wsławionego udziałem w wojnie w Afganistanie transportera opancerzonego Rosomak i żołnierzy w charakterystycznych amerykańskich hełmach, uświadamiała wszystkim, że polski żołnierz pełni służbę na rzecz pokoju w zapalnych rejonach świata. Bardzo miłym zaskoczeniem był przemarsz aż trzech koszalińskich grup rekonstrukcji historycznej, które po raz pierwszy mogły zaprezentować się podczas imprezy tej rangi.

Click Click Click Click Click
Click Click Click Click Click
Click Click Click Click Click

Organizatorami uroczystości były: Województwo Zachodniopomorskie, 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana, Miasto Koszalin, 8 Koszaliński Pułk Przeciwlotniczy oraz Stowarzyszenie Żołnierzy 8 Dywizji.

Opracował: Zespół

Część 2 - festyn przed amfiteatrem, grupy rekonstrukcji i sprzęt wojskowy



(8DOW)8 DYWIZJA WOJSKA POLSKIEGO Z KOSZALINA - ogólne określenie związku taktycznego Wojska Polskiego, podlegającego w ciągu 57 lat istnienia (1944-2001) wielokrotnym przekształceniom, związanym z postępem techniki, mechanizacją armii, zmieniającymi się sojuszami i transformacją ustrojową. Kolejne nazwy „ósemki”: 8 Dywizja Piechoty (1944-1949), 8 Drezdeńska Dywizja Piechoty Zmotoryzowanej (1949-1950), 8 Drezdeńska Dywizja Zmechanizowana (1950-1993), 8 Bałtycka Dywizja Obrony Wybrzeża (1993-2001). Dowództwo dywizji stacjonowało w Tarnowie (1945), Krośnie (do 1946), Sanoku (1946), Łodzi (do 1949). Od 1949 roku na stałe w Koszalinie, aż do rozformowania w roku 2001. Patron dywizji: Wojciech Bartos Głowacki, kosynier z czasów insurekcji kościuszkowskiej, bohater bitwy pod Racławicami, chorąży grenadierów krakowskich.

Historyczna 8 Dywizja Piechoty (8 DP) została sformowana 9 maja 1919 w Modlinie, Łomży i Warszawie. Poszczególne pułki dywizji brały udziała w obronie Lwowa w 1919 roku. W bitwie warszawskiej 1920 roku dywizja walczyła na kierunku warszawskim, na jej odcinku poległ ks. Ignacy Skorupka. W 1926, w okresie przewrotu majowego jej pułki poparły Marszałka. W kampanii wrześniowej działała w składzie Armii „Modlin”, m.in. pod Mławą, część rozproszonych podczas odwrotu oddziałów uczestniczyła później w obronie Modlina i Warszawy. Dowództwo dywizji stacjonowało w Twierdzy Modlin. Odtworzona w ramach Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR (armia Andersa) w miejscowości Czok-Pak w Kazachstanie w styczniu 1942, opuściła ZSRR w ramach pierwszej ewakuacji w marcu i kwietniu 1942, nie osiągnąwszy gotowości organizacyjnej. W Iraku ponownie odtworzona. W połowie października 1942 przerzucono do Szkocji 5 tys. żołnierzy dywizji, którzy uzupełnili jednostki Polskich Sił Zbrojnych w Wielkiej Brytanii. Odtworzona również w ramach Armii Krajowej jako 8 Dywizja Piechoty AK im. Romualda Traugutta (8 DP AK), z oddziałów walczących na Żoliborzu i w Puszczy Kampinoskiej pod dowództwem ppłk. Mieczysława Niedzielskiego ps. „Żywiciel”.

Po raz drugi w czasie wojny odtworzona w połowie 1944 roku w rejonie Siedlec, w ramach ludowego Wojska Polskiego, jako 8 Dywizja Piechoty (późniejsza nazwa: 8 Drezdeńska Dywizja Piechoty im. Bartosza Głowackiego). Sformowana na bazie zgrupowania partyzanckiego „Jeszcze Polska nie zginęła” ppłk. Roberta Satanowskiego, weszła w skład 2 Armii WP. Przejściowo pełniła służbę garnizonową w Warszawie, przegrupowana na Pomorze, później w rejon Dobiegniewa, następnie Wrocławia. Walczyła w operacji łużyckiej i praskiej. W toku najcięższych walk, od 16 kwietnia do 12 maja 1945, dywizja straciła 3649 żołnierzy, w tym: 989 poległo, 2385 odniosło rany, a 275 zaginęło bez wieści. Po wojnie zbezpieczała granicę państwową na Odrze i Nysie Łużyckiej, później granicę polsko-czechosłowacką. W 1946 działała w ramach Grupy Operacyjnej „Rzeszów” przeciwko oddziałom UPA. W 1947 wzięła udział w operacji „Wisła”.

Po ustaniu walk znalazła się w rejonie Łodzi i Skierniewic. W marcu 1949 8 Drezdeńską Dywizję Piechoty przeformowano na 8 Zmotoryzowaną Dywizję Piechoty i przeniesiono na Pomorze Zachodnie. W czerwcu 1950 przeformowana na 8 Drezdeńską Dywizję Zmechanizowaną. W 1993 roku w wyniku kolejnej reorganizacji utworzono 8 Bałtycką Dywizję Obrony Wybrzeża. W 2001 roku rozwiązana, cześć oddziałów przekazano innym dywizjom. W Koszalinie pozostał 8 Pułk Przeciwlotniczy, stacjonujący w tym samym kompleksie koszarowym co sztab 8 Dywizji.

Ostatni dowódcy: gen. Zbigniew Głowienka (1992-1996), gen. Mieczysław Cieniuch (1996-1998), gen. Andrzej Baran (1998-2000), płk dypl. Henryk Skarżyński (2000-2001).

Zdjęcie: Odznaka pamiątkowa 8 Dywizji Obrony Wybrzeża.


(8pplot)8 KOSZALIŃSKI PUŁK PRZECIWLOTNICZY - oddział Wojska Polskiego stacjonujący w Koszalinie, sięgający tradycjami do polskich jednostek przeciwlotniczych okresu II wojny światowej. Pod obecną numeracją istnieje od 1994 roku, w latach 1994-2001 należał do 8 Bałtyckiej Dywizji Obrony Wybrzeża (do czasu jej likwidacji), w latach 2001-2007 był pułkiem samodzielnym, od 2007 w składzie 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Bolesława Krzywoustego, po roku 2010 prawdopodobnie znów będzie pułkiem samodzielnym podlegającym bezpośrednio dowództwu Wojsk Lądowych.

Historyczny 8 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej Ciężkiej (w nomenklaturze brytyjskiej: 8th Polish Heavy AntiAircraft Regiment) był oddziałem artylerii przeciwlotniczej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Zalążkiem był 7 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej 7 Dywizji Piechoty zorganizowany w ZSRR. Formowanie pułku rozpoczęto 10 listopada 1942 w Khanakin, w Iraku, jako jednostki Armii Polskiej na Wschodzie. Uczestniczył w składzie II Korpusu Polskiego w kampanii włoskiej 1944-1945. Pułk uzbrojony był w 24 armaty przeciwlotnicze 3,7 calowe (94 mm) (Ordnance QF 3.7 inch anti-aircraft gun) o donośności pionowej ok. 10 km. Na dzień 1 kwietnia 1944 roku 8 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej Ciężkiej (ppłk Kazimierz Angerman) znajdował się w składzie 2 Armijnej Grupy Artylerii (płk. dr Ludwik Ząbkowski), II Korpusu Polskiego we Włoszech (gen. Władysław Anders). Na przełomie lipca i sierpnia 1946 roku przetransportowany z Włoch do Wielkiej Brytanii i tam 7 lipca 1947 rozformowany.

Równolegle w Polsce, na ziemiach wyzwolonych spod hitlerowskiej okupacji, powstawał nowy związek artylerii przeciwlotniczej. Na podstawie rozkazu z sierpnia 1944 roku rozpoczęto w rejonie Siedlec formowanie 4 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej, w której składzie znalazł się m.in. 83 pułk artylerii przeciwlotniczej. Pierwszym dowódcą pułku został ppłk Aleksander Petlurewicz, pierwszym zadaniem bojowym osłona stacji kolejowej Siedlce, a pierwszy raz otworzono ogień do samolotów wroga 21 grudnia 1944 roku. W styczniu 1945 pułk bronił nieba nad Łodzią, zestrzeliwując dwa samoloty Ju-88. W lutym pułk przemieszcza się do Poznania, broniąc miasto przed zmasowanymi nalotami lotnictwa hitlerowskiego.

Jesienią 1945, po rozformowaniu 4 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej, utworzono 88 samodzielny pułk artylerii przeciwlotniczej z siedzibą w Orłowie koło Gdyni, z zadaniem osłony portu. W lipcu 1946 pułk przebazowano do Unieścia koło Koszalina, a na wiosnę 1948 roku pułk znalazł już stałą siedzibę w Koszalinie. Na bazie pułku sformowano w 1951 roku 16 Dywizję Artylerii Przeciwlotniczej z 88 pułkiem przeciwlotniczym w składzie, stacjonującym w Koszalinie (dwa inne pułki stacjonowały w Rogowie, a jeden w Gdańsku - stan na 1955 rok). W 1957 z rozformowanego 88 pułku artylerii przeciwlotniczej powstaje 88 dywizjon artylerii przeciwlotniczej jako oddział Obrony Przeciwlotniczej (OPL) 8 Dywizji Zmechanizowanej z Koszalina. W 1967 roku dywizjon zostaje przeformowany w 83 pułk artylerii przeciwlotniczej. Ten z kolei, przetrwa pod swoją nazwą aż do roku 1994, kiedy to w związku z restrukturyzacją armii zostaje przemianowany na 8 Pułk Przeciwlotniczy, w składzie 8 Dywizji Obrony Wybrzeża. Po rozformowaniu tej dywizji w 2001 roku, pułk usamodzielniono. W listopadzie 2007 pułk został podporządkowany dowódcy 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Bolesława Krzywoustego. W 2010 przechodzi kolejną restrukturyzację, po zintegrowaniu z 3 pułkiem przeciwlotniczym ze składu 12 Szczecińskiej Dywizji Piechoty, jako 8 Pułk Przeciwlotniczy podlegać będzie bezpośrednio dowództwu Wojsk Lądowych. Obecnie na wyposażeniu pułku znajdują się samobieżne wyrzutnie rakiet przeciwlotniczych 2K12 KUB, przenośne wyrzutnie rakiet przeciwlotniczych Strzała-2, armaty przeciwlotnicze ZU-23-2.

W 1994 roku 8 Pułk Przeciwlotniczy otrzymał zaszczytna nazwę „Koszaliński”. 4 stycznia 1995 roku, Kazimierz Bortkiewicz w imieniu weteranów 8 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej Ciężkiej II Polskiego Korpusu przekazał dziedzictwo tradycji - 8 Pułkowi Przeciwlotniczemu wraz z oznakami honorowymi w postaci „Znaku Syrenki” 2 Armijnej Grupy Artylerii oraz „Tarczy Krzyżowców” brytyjskiej 8 Armii. Żołnierze 8 Pułku Przeciwlotniczego kontynuują również tradycje 83 pułku artylerii przeciwlotniczej z okresu wojny oraz tradycje pokojowej służby 88 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej i 83 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. W maju 1995 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał 8 Koszalińskiemu Pułkowi Przeciwlotniczemu sztandar. W tym samym roku ustanowiono pamiątkową odznakę pułkową. 19 września 1995 roku szef Sztabu Generalnego WP gen. Tadeusz Wilecki wręczył dowódcy 8 Koszalińskiego Pułku Przeciwlotniczego, ppłk. dypl. Józefowi Kisielnickiemu, sztandar ufundowany przez społeczeństwo ziemi koszalińskiej. W listopadzie 2001 roku odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą żołnierzom jednostek wojskowych, których tradycje kontynuuje 8 Koszaliński Pułk Przeciwlotniczy.

Ostatni dowódcy: płk dypl. Józef Kisielnicki (1991-1998), płk dypl. Leszek Cendrowski (1998-2007), płk dypl. Zbigniew Zalewski (od 2007)

Święto pułkowe - 18 maja, dla upamiętnienia zdobycia Monte Cassino przez żołnierzy II Korpusu Polskiego, w którego składzie walczyli przeciwlotnicy z 8 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej Ciężkiej.

Źródło: Wikipedia oraz strona internetowa 8 Koszalińskiego Pułku Przeciwlotniczego (www.8pplot.gwl.koszalin.pl)


Podziel się swoimi wrażeniami i spostrzeżeniami na naszym Forum w dziale Koszalin - Aktualności. Możesz także założyć nowy wątek i dyskutować na tematy, które interesują cię najbardziej.



Koszalin7-info
Koszalin7-forum
Koszalinianie