Logo PGK

- To firma z dobrą rozpoznawalną i cenioną przez mieszkańców marką – mówi prezydent Koszalina Mirosław Mikietyński. – 60 lat to doskonała okazja do złożenia życzeń i gratulacji całej Załodze.

O kim mowa? O jednej z najstarszych koszalińskich firm – Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej, dzialającym nieprzerwanie od 1949 roku, choć pod różnymi nazwami i w różnym kształcie organizacyjnym. Popularni “komunalnicy” obchodzili w piątek 21 maja swoje 60 urodziny. Wielu pracowników otrzymało z tej okazji odznaczenia i wyróżnienia.

PGK jest spółką miejską, która świadczy usługi związane z wywozem nieczystości, pielęgnacją zieleni, ale również dba o należyty stan środowiska naturalnego. Wypracowano model polityki proekologicznej, prowadzonej w ścisłej kooperacji z miastem i we współpracy z innymi firmami. Przede wszystkim jednak potrafiono do tych działań przekonać mieszkańców, prowadząc edukację ekologiczną rozpoczynaną już od poziomu szkół. Dzięki temu, powiódł się eksperyment budowania społecznego udziału i świadomości koszalinian w działaniach ekologicznych m.in. poprzez selektywną zbiórkę odpadów.

PGK stale unowocześnia Zakład Odzysku Odpadów PGK w Sianowie, wdrażając tam wypróbowane w Niemczech, najnowocześniejsze rozwiązania ekologiczne. Modernizowany i udoskonalany jest system unieszkodliwiania i przerabiania odpadów, który w najbliższych latach będzie także rozbudowany o Zakład Termicznego Przekształcania Odpadów.

Firmą od lat kieruje Tomasz Uciński, który otrzymał w 2004 roku tytuł Dyrektora Roku 2003 wśród funkcjonujących w naszym kraju kilku tysięcy przedsiębiorstw komunalnych. Prezydent M. Mikietyński chwali dyrektora zwłaszcza za “oparcie rozwoju przedsiębiorstwa na regionalnej współpracy z samorządami i spółdzielniami mieszkaniowymi”. Tomasz Uciński od siedmiu lat jest prezesem Krajowej Izby Gospodarki Odpadami w Warszawie, która zrzesza ponad 130 firm i podmiotów zajmujących się gospodarką odpadami na terenie całego kraju. Izbę tworzą firmy, których właścicielem są samorządy lokalne, związki gmin, producenci sprzętu komunalnego oraz podmioty zajmujące się odpadami przemysłowymi, a jej celem jest zmiana ustawodawstwa, aby to polskie samorządy decydowały o gospodarce odpadami na swoim terenie. “Pasjonat gospodarki odpadami i ochrony środowiska, zwolennik silnej ręki samorządów w gospodarce odpadami” – napisano o dyrektorze w informacji Urzędu Miejskiego w Koszalinie. (kw)

Źródło: Na podstawie informacji UM Koszalin

Historia PGK w pigułce:
1 stycznia 1949 – Oficjalna data powstania Zakładu Oczyszczania Miasta (majątek PGK: 7 koni, 4 wozy, platforma, karawan, bryczka, 2 pary sań roboczych, polewaczka uliczna, samochód sprawny, samochód w postoju, 2 samochody w remoncie i 7 sztuk uprzęży). W ZOM zatrudnionych było 21 robotników i kancelista, a kierownikiem był Gustaw Kanera, firma odpowiadała za wywóz nieczystości, sprzątanie ulic i przewóz koksu. Pierwsze powojenne wysypisko mieściło się przy ul. Morskiej.
1950 – ZOM wzbogacił się o kolejne 100 pojemników na śmieci (jest ich już 1500 sztuk).
1950 – Połączenie instytucji komunalnych tj. ZOM, Gazowni, Wodociągów i Kanalizacji, Łaźni Miejskiej i komunikacji samochodowej w jedną firme o nazwie „Przedsiębiorstwa i Zakłady Komunalne w Koszalinie”.
1 stycznia 1954 – Powstaje Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Nr 1 składające się z: ZOM, Miejskiej Komunikacji Samochodowej, łaźnia, Miejskiego Zakładu Ogrodniczego, Zakładu Pogrzebowego oraz wysypiska.
1956 – Powstaje Przedsiębiorstwo Zieleni, do którego zadań należy m.in. pielęgnacja zieleni, usługi pogrzebowe i cmentarne.
1958-1960 – Zakupiono samochód asenizacyjny, 3 samochody bezpylne, 2 samochody uniwersalne, 3 ciężarowe i 4 000 pojemników. Ulice zamiatały kobiety wyposażone w miotły. Śmieci z podwórek były wygarniane hakami i ręcznie ładowane na samochód, przykrywane plandeką i wywożone na wysypisko.
1960 – Przedsiębiorstwo Zieleni zmienia nazwę na Zarząd Zieleni Miejskiej.
1963 – Zima stulecia. ZOM posiada 3 pługi, a pracownicy ręcznie kują lód na ulicach i wywożą za miasto.
W latach 60. zlikwidowano wysypisko przy ul. Morskiej, zaś w 1972 roku – przy ul. Gnieźnieńskiej. Powstają nowe wysypiska w Cewlinie i Kretominie.
1965 – ZOM posiada 24 pojazdy mechaniczne.
1976 – Ciężka zima daje się we znaki, pomimo przygotowania sprzętu – 4 piaskarek z pługami, traktora z pługiem, dwóch ładowarek – zapasu piasku i nawiązania współpracy z innymi firmami, ogłoszony został stan klęski żywiołowej.
1979 – Kolejna ciężka zima i stan klęski żywiołowej – 2,5 tysiąca mieszkańców Koszalina uczestniczy w odśnieżaniu dróg.
1978 – Powstaje wysypisko w Sianowie.
W dwudziestoleciu 1960-1980 następuje szereg reorganizacji instytucji miejskich: , m.in. w 1966 MPGK powiększyło się o Zakład Gazyfikacji Bezprzewodowej, w 1975 zmieniono nazwę MPGK na PGK.
1985 – PGK przejmuje nadzór nad schroniskiem dla bezdomnych zwierząt.
1989 – Dyrektorem PGK zostaje Tomasz Uciński, pełniący tę funkcję do dziś; zasadniczymi zadaniami było uzupełnienie parku maszynowego, ujednolicenie systemu pojemników do zbiórki odpadów i unowocześnienie wysypiska w Sianowie.
1991 – Rozpoczęto selektywną zbiórkę odpadów i utworzono wysypisko o wysokim standardzie, zaliczające się wówczas do czołówki polskich wysypisk.
2003 – Utworzono sortownię surowców wtórnych w Sianowie, a w 2009 – kwaterę odpadów azbestowych.
Źródło: Strona internetowa PGK Koszalin (www.pgk.koszalin.com.pl)