Herb Koszalina

Dzieje Koszalina - od wieków słowiańskiego i pomorskiego, od 1653 roku brandenbursko-pruskiego.

Herb Koszalina

Postprzez Krzysztof » 13 Lis 2009, 00:20

Herbem Koszalina nie jest oczywiście Bogusław II na rumaku (1959- do chwili obecnej), nie jest nim też wenda z dwoma pierścieniami (1938-1945) ale głowa Jana Chrzciciela w dwóch formach: głowa na złotej misie (czerwone tło) oraz XIX-wieczny herb przedstawiający głowę na misie w ozdobnym kartuszu.

Ciekawy artykuł o herbach jest na stronie KOMK. W historii Koszalina było co najmniej 6 herbów, z czterema wiodącymi motywami. Mam wątpliwości, czy należy brać pod uwagę herby ideologiczne, mtj. pojawiające sie w okresie III Rzeszy oraz PRL, chociaz PRL-owski jest nadal oficjalnym herbem miasta. Niemcy natomiast pisza w swoich pracach, że z prawnego punktu widzenia herbem jest znak wendy. Nie ulega wątpliwości, że herby te zostały wprowadzone z powodów czysto ideologicznych i nie miały uzasadnienia historycznego.

W tej chwili Koszalin tak naprawdę pieczętuje się fałszerstwem historycznym. Na fałszu nie da sie budowac tożsamości. Ma nieprawdziwy herb oraz kolory. O ile Niemcy w czasach III Rzeszy zmienili herb (nie chcieli, żeby symbol chrześcijański służył za herb miasta), to przynajmniej pamiętali o zachowaniu tradycyjnych barw miasta (złoto-czerwonych) i nawiązywali do motywu wystepującego już wczesniej w herbie miasta (wenda). W PRL natomiast, nie zachowano nawet tradycyjnych barw miasta, po prostu historia nie rozpoczynała sie od narodzenia Chrystusa, ale od narodzenia towarzysza Ilijcza Lenina.


1280-1330/1440 Biskup w bramie miejskiej
Herb sporządzony współcześnie na podstawie odcisku pierwszej pieczęci miejskiej z okresu tuż po lokacji miasta (1266). Przedstawia postać biskupa kamieńskiego Hermana von Gleichen, założyciela miasta.

Image

1330/1406-1800 Głowa Jana Chrzciciela na misie
Herb miasta z głową św. Jana Chrzciciela - tutaj jedna z kilku znanych wersji graficznych. Pochodzi z początku XIV wieku, a używany był aż do roku 1938, kiedy to naziści dokonali zmiany herbu.

Image

1800-1938 Głowa Jana Chrzciciela ozdobiona kartuszem
Herb miasta z ozdobnym kartuszem (hełmem i labrami - ornamentem roślinnym). Mimo modnej, powszechnie stosowanej wówczas formy tarczy i kartusza, godło miasta, czyli głowa Jana Chrzciciela, pozostawało to samo.

Image

1938-1945 Znak runiczny
Herb Koszalina wprowadzony przez nazistów 31 sierpnia 1938 roku był stylizacją runiczną znaku wendy z dwoma pierścieniami po jej bokach. Przepadł wraz z upadkiej III Rzeszy.

Image

1959-2005 Bogusław II na koniu
Współczesny herb Koszalina, nadany przez Radę Miejską w 1958, potwierdzony uchwałą Rady z 1991. Trudno powiedzieć, jakie argumenty skłoniły radnych do zatwierdzenia herbu niezgodnego z prawdą historyczną.

Image
Awatar użytkownika
Krzysztof
Administrator
 
Posty: 792
Dołączenie: 26 Paź 2008, 22:18
Miejscowość: Koszalin

Re: Herb Koszalina

Postprzez jadzik » 13 Lis 2009, 21:39

W artykule na starej stronie KOMK jest podany dobry przykład Wrocławia. Zaraz po przemianach w 1990 roku przywrócono właściwy herb, wcześniej zmieniony. Myślę, że to był właściwy moment do przeprowadzenia tych zmian, ale w Koszalinie pierwsza różowa Rada Miejska to było wiadomo co, więc załatwili to po UnioDemokratycznemu. We Wrocławiu ceniono już historię, były środowiska historyków itd. U nas ten proces dopiero trwa od niedawna.

Herb Wrocławia wprowadzony w 1948 roku, złożony z dwóch przepołowionych orłów - białego polskiego orła piastowskiego oraz czarnego orła dolnośląskiego.

Image

Historyczny herb Wroclawia, nadany w 1530 r. przez cesarza rzymsko-niemieckiego Ferdynanda I, przywrócony decyzją radnych w 1990 roku.

Image

Proszę zwrócic uwagę, że barwy Wrocławia sa takie same jak historyczne barwy Koszalina. Natomiast obecna flaga Koszalina bialo-błękitna, to flaga pruska w najczystszej postaci.
jadzik
 

Re: Herb Koszalina

Postprzez jadzik » 13 Lis 2009, 22:06

Warto zwrócic uwagę na wypowiedź pani Danuty Szewczyk z Muzeum. Wklejam ten tekst w całości.

W XX wieku dwukrotnie zmieniano godło miasta z przyczyn politycznych - w 1938 i 1959 roku; obie zmiany zacierają tradycję właściwego herbu miasta, związanego z nim ponad 600 lat - pisze Danuta Szewczyk z koszalińskiego Muzeum w publikacji "Koszalin od średniowiecza do współczesności". Historycy nie chcieli zaakceptować historycznego fałszerstwa nawet w czasach PRL-u. W latach sześćdziesiątych, w ramach przygotowań do 1000-lecia państwa polskiego, krakowskie Sukiennice ozdobiono herbami miast polskich. Godło Koszalina z głową Jana Chrzciciela znajduje się tam do dzisiaj. Również próbna moneta stuzłotowa z wizerunkami herbów miast wojewódzkich, wydana z okazji obchodów milenijnych, przedstawia herb Koszalina z godłem św. Jana.

W miastach zachodniopomorskich i śląskich wykształciła się praktyka tworzenia herbów na podstawie małych, tak zwanych sekretnych pieczęci, używanych w codziennej pracy kancelarii miejskiej. Pierwsza koszalińska duża pieczęć przedstawiała godło z biskupem. Drugim godłem Koszalina był wizerunek św. Jana Chrzciciela, który pojawia się na pieczęci sekretnej już na początku XIV wieku. Można je zobaczyć na dokumentach z 1377 i 1498 roku. "Znanych jest siedem typów pieczęci sekretnych miasta z tym godłem, występujących na dokumentach od XIV do XX wieku" - pisze Danuta Szewczyk.

Św. Jan Chrzciciel był patronem katedry i biskupstwa kamieńskiego, które obejmowało swoim zasięgiem Koszalin i Kołobrzeg. Według Danuty Szewczyk miał upamiętniać chrzest ludności Pomorza przez biskupa Ottona z Bambergu, dokonany 24 czerwca 1124 roku w Kamieniu, czyli w dniu św. Jana Chrzciciela. Misję św. Ottona wspierał władca polski Bolesław Krzywousty. "W tradycji polskiej obchody św. Jana Chrzciciela łączyły dawne obrzędy słowiańskie i chrześcijańskie" - pisze autorka, dodając, że Jan Chrzciciel patronował kaszubskiej ludności zamieszkałej w Koszalinie i okolicy jeszcze w XVI wieku.
jadzik
 

Re: Herb Koszalina

Postprzez Krzysztof » 13 Lis 2009, 22:29

Barwy używane w heraldyce noszą nazwę tynktury. W heraldyce od XII wieku stosowano cztery kolory: błękit (), czerwień, zieleń, czerń - oraz dwa metale: złoto i srebro, przy czym metale w herbach oddaje się jako kolory: złoty - żółty, srebrny - biały. Do nazywania tynktur używa się języka francuskiego: błękit (azure), czerwony (gules), purpurowy (purpure), czarny (sable), zielony (vert). Metale: złoty (or), srebrny (argent).

Stosunkowo niewielka ilość barw wynika z tego, że herby pierwotnie służyły do rozpoznawania się na polu bitwy. Chodziło o prostote i czytelność, nawet z dużej odległości i w trudnych warunkach pogodowych.

Znaczenie barw wynika z symboliki chrześcijańskiej:

    - Czerwień: wspaniałomyślność, hart ducha.
    - Złoto-żółty: wiara, stałość, mądrość, chwała.

Reasumując, jeśli barwy oddają charakter miasta, to Koszalinianie powinni byc ludźmi wspaniałomyślnymi, odznaczającymi się hartem ducha, oddanymi wierze, stałymi w uczuciach, mądrymi i dążącymi do chwały. :idea: Dokładnie tacy, jacy jesteśmy!!! :lol:
Awatar użytkownika
Krzysztof
Administrator
 
Posty: 792
Dołączenie: 26 Paź 2008, 22:18
Miejscowość: Koszalin

Re: Herb Koszalina

Postprzez Basia » 13 Lis 2009, 23:01

Pieczęć z biskupem, stojącym w bramie, wykonującym gest błogosławieństwa.

Image

Pieczęć okrągła z napisem łacińskim wokół wykonanym średniowieczną majuskułą: CVSSELIN - SIGILLVM - CIVITATIS (w kolejności: Koszalin - pieczęć - miejska).

Biskup ma na sobie gotycki ornat (szeroki, opadający nie tylko na przód i tył, ale i boki), z pretekstą w kształcie krzyża św. Andrzeja lub zwykłą. Spod ornatu, na dole, wystaje alba (tunika). Na głowie ma mitrę, muszę przyznać, że dziwnego kształtu jak na owe czasy, co nasuwa podejrzenie o późniejszym pochodzeniu pieczęci lub dokonanej stylizacji. W lewej ręce trzyma pastorał, co zgodnie z tradycją ma miejsce tylko w tych przypadkach, kiedy musi mieć "wolną" prawą ręke: (1) gdy podąża w procesji, (2) gdy głosi kazanie lub (3) udziela błogosławieństwa. Stąd właśnie wiemy, że udziela błogosławieństwa. Krzywaśnia pastorału skierowana jest na zewnątrz. Zwyczaj ten zasadniczo datuje się od XVI wieku, co nie wyklucza jednak wcześniejszego stosowania, jak w przypadku pieczęci Koszalina. Prawa ręka uniesiona w geście błogosławieństwa, palce ułożone w charakterytyczny sposób (trzy palce zetknięte, co symbolizuje Trójcę Świętą), natomiast zupełnie nie pasuje ten odstający kciuk. Zagadką jest, co trzyma biskup w prawej ręce (tej, którą błogosławi), widać to wyraźnie. Mógł to być manipularz, ale ten noszono na lewej ręce. Być może w średniowieczu manipularz noszono na prawej ręce, to by wszystko wyjaśniało, ale nie mam wiedzy na ten temat.

Dwie masywne, okrągłe zdobne kolumny z kapitelami w kształcie kielicha, podtrzymują sklepienie kolebkowe, typowe dla budowli romańskich, a nie gotyckich. Dla gotyku, współczesnemu omawianej pieczęci, typowym jest sklepienie krzyżowe, przyjmujące kształt ostrołukowy. Okrągła wieża (rotunda) z cegły, zwieńczona krzyżem. Po obu stronach wieży występuje element obronny - blanki. W tym miejscu napotykamy na problemy. Po pierwsze - wieże okrągłe są typowe dla starszej od gotyku epoki romańskiej i były budowane z kamienia (z pewnymi wyjątkami, np. romańska rotunda ceglana w Strzelnie). Po rewolucji w budownictwie, jaką wywołało pojawienie się cegły, budowano wieże na planie kwadratu lub prostokąta. Ceglane wieże okrągłe występują rzadko (np. słynna Brama Holsztyńska w Lubece, Malbork). Po drugie - bramy miejskie nie były zwieńczone krzyżem. Na pieczęci koszalińskiej, krzyż jest usytuowany w taki sposób, że przedziela dwa słowa na obwodzie pieczęci. Można by przypuszczać, że przypadkowo styka się ze szczytem wieży, gdyby nie fakt, że w dwóch pozostałych przypadkach, słowa oddzielone są innym znakiem graficznym niż krzyż.

Możliwe, że budowla to klasztor, ale co w takim razie robią tam blanki? Nie wydaje się, że chodzi o świadome połączenie bramy miejskiej z klasztorem, bo w średniowieczu o ile mi wiadomo, takie łączenie było niedopuszczalne. Jedynym wyjaśnieniem jest przyjęcie założenia, że wieża jest elementem budowli romańskiej. Kościół romański posiadał grube mury i wąskie otwory okienne oraz masywne wieże, które podkreślały obronność założenia. Blanki są jednak typowe dla romańskich świeckich budowli obronnych.

Po obu stronach wieży, pod blankami, tarcze herbowe, po lewej stronie gryf, po prawej lew (herb rodu von Gleichen). Kto jest biskupem przedstawionym na pieczęci? Od kilku wieków toczy się na ten temat spór. W tej chwili przeważa koncepcja, że to biskup von Gleichen.

--------------------------------------------------

OBJAŚNIENIA:

Insygnia biskupie (pontyfikalia) to inaczej oznaki władzy biskupiej, jaka została biskupowi nadana przez papieża. Niegdyś nadanie godności biskupiej było połączone z wręczeniem insygniów biskupich (określamy to mianem inwestytura). W wieku XIII, gdy w Europie zaistniał spór o inwestyturę, między cesarzem a papieżem, przez pewnien czas godność biskupia nadawał władca świecki (cesarz). Jednak po konkordacie wormackim w 1222 r. przywilej inwestytury przysługuje już tylko papieżowi. Zasadniczo do insygniów biskupich zaliczamy: mitrę, pastorał, pektorał, pierścień oraz piuskę.

Szaty liturgiczne, używane w zgromadzeniu liturgicznym, są zewnętrznym znakiem funkcji, wynikających z różnego stopnia święceń oraz posług. Szaty to alba, dalmatyka, ornat, humerał, komża i inne. Bardzo ważny jest kolor szat, który nie jest przypadkowy. Wszystkie szaty liturgiczne maja gęboką symbolikę religijną, a zakładaniu poszczególnych części stroju towarzyszą specjalne modlitwy. Np. podczas zakładania ornatu, kapłan odmawia modlitwę, nawiązującą do słów Pisma Świętego: "Panie, który powiedziałeś: jarzmo moje jest słodkie, a brzemię moje lekkie, daj, ażebym mógł je tak dźwigać, by zasłużyć na łaskę Twoją".

Mitra (infuła) to liturgiczne nakrycie głowy biskupa, w formie trójkątnej czapki złożonej z dwóch płatów, złączonych materiałem. Mitrwa ewoluowała w ciągu wieków, od półokragłego nakrycia głowy, do coraz bardziej przypominającego trójkąt.

Pastorał (łac. baculus pastoralis, dosł. "kij pasterski") atrybut biskupa, oznaka władzy biskupiej (pasterskiej). Długa, zdobiona laska o ślimakowato zwiniętym zakończeniu, nazywanym krzywaśnią lub z łac. kurwaturą, która zwija się w formie ślimaka do środka. Do liturgicznych insygniów biskupa pastorał zalicza się od XI wieku. Od XVI w. biskupi zwyczajowo noszą pastorał krzywaśnią na zewnątrz.

Ornat, wierzchnia szata liturgiczna zakładana przez kapłana do Mszy świętej. Ornat gotycki, to luźno zwisająca szata wkładana przez głowę, zwisającą nie tylko do przodu i do tyłu, ale i na boki. Najczęściej składa się z jednego płata materiału o eliptycznym kształcie, z dziurą pośrodku na głowę. Posiada także ozdobną pretekstę. Występuje w odmianie św. Andrzeja (ma pretekstę w kształcie krzyża z wznoszącymi się ramionami) lub zwykłej (z pretekstą w kształcie kolumny lub krzyża).

Alba (łac. albus, biały) jest długą, białą szatą, sięgającą do kostek, z długimi rękawami. Wykształciła sie ze starożytnej tuniki. W średniowieczu w albie widziano również białą szatę, w którą Herod na pośmiewisko kazała ubrać Chrystusa.

Manipularz (sudarium): płaska przepaska, podobna do stuły, ale znacznie krótsza i bogato zdobiona, którą kapłan zakłada na siebie zawieszając na przedramieniu lewej ręki. Do liturgii wprowadził go papież Sylwester (314-353). W późniejszych wiekach manipularz był zakładany przez kapłana, jako element ozdobny, na lewe przedramię podczas sprawowania Eucharystii. W liturgii symbolizował on pęta, jakimi związany był Jezus w czasie swej męki. Biskup zakładał go u stopni ołtarza, po akcie pokuty. Od 1968 r. nie używany.

---------------------------------------------------------

Romanizm (styl romański), styl w architekturze i sztuce z kamieniem jako podstawowym budulcem (XI-XIII wiek). Kościoły pełniły w tym okresie podwójną rolę: były ośrodkami kultu oraz często spełniały funkcję obronną, dając schronienie podczas oblężeń. Użycie kamienia, jako najczęściej stosowanego budulca i obronny charakter budowli, miały duży wpływ na kompozycję bryły budowli.

Gotyk (styl gotycki), styl w architekturze europejskiej okresu późnego średniowiecza, od około połowy XII do początku XVI wieku. Strzeliste budowle, w bryle dominują kierunki pionowe. Cechuje go także szkieletowa budowa, a sklepienia mają kształt łuku.

Kolumna, okrągły filar, element konstrukcyjny podtrzymujący sklepienie. Jej dolną część tworzy baza, środkową trzon, a wieńczy głowica (kapitel). Wspiera się na niej belkowanie, a od czasów rzymskich także łuk.

Kapitel (głowica) to najwyższa, wieńcząca część kolumny.

Sklepienie kolebkowe (beczkowe), typowe dla budowli romańskich sklepienie w kształcie połowy leżącego walca przeciętego wzdłuż płaszczyzny poziomej.

Sklepienie krzyżowe, typowe dla budowli gotyckich, sklepienie zbudowane na planie kwadratu z dwóch, przenikających się pod kątem prostym sklepień kolebkowych.

Blanki (krenelaż), typowy dla budowli średniowiecznych element architektoniczny w postaci zwieńczenia murów obronnych i baszt tzw. zębami, pomiędzy którymi znajduje się wolna przestrzeń; miało to ułatwić obronę w czasie oblężen

Rotunda to budowla w układzie centralnym wzniesiona na planie koła.
Awatar użytkownika
Basia
 
Posty: 69
Dołączenie: 01 Lis 2008, 00:36

Re: Herb Koszalina

Postprzez kaktus_kolczasty » 14 Lis 2009, 14:05

Wydaje się Basiu, że rysunek pieczęci jest współczesną stylizacją. Ma zbyt regularne proporcje i zbyt wiele szczegółów, ale może się mylę. U Schwenklera jest fotografia takiej pieczęci, wklejam ją tutaj w powiekszeniu, niestety jakość jest słaba, ale sporo mozna jednak zobaczyć. Kształt i rozmieszczenie liter wskazuja na to, ze to jest jednak oryginał, z którego odtworzono współczesną stylizację. Chyba niemożliwe, żeby dwie pieczęcie miały identyczny układ liter i tyle szczegółów.

Image
Awatar użytkownika
kaktus_kolczasty
 
Posty: 293
Dołączenie: 01 Lis 2008, 00:18

Re: Herb Koszalina

Postprzez Krzysztof » 14 Lis 2009, 14:30

Na forum "Mediewistyka polska. Informacje i debaty służące promocji badań naukowych nad średniowieczem w Polsce", w wątku "Liturgia średniowieczna znalazłem taki fragment:

http://www.mediewistyka.net/forum/viewtopic.php?p=383 napisał(a):jeśli chcemy mówic o rekonstrukcji na podstawie ikonografii to możemy tylko dokonać rekonstrukcji szat czy paramentów, ja sam pisałem prace o ikonograficznych przedstawieniach strojów duchoweinstwa w kodeksie lubinskim świetej Jadwigi- tam wielokrotnie autor przedstawien nie dba o dopełnienie szczegółów stroju liturgicznego- np. czasem umiejscawia manipularz na prawej rece itd…


Przychodzi mi na myśl, w kontekscie tego co napisałaś Basiu i napisał ten człowiek na forum, że to może my się mylimy z tą pewnością, że w średniowieczu manipularz noszono na lewej ręce, a nie bezpośredni świadkowie, ludzie średniowiecza, którzy rysowali manipularz na prawej ręce. Skąd ta pewność, że to my mamy rację?

Dla tych, którzy nie wiedzą, co to manipularz (wykształcił sie z prostej chusty żołnierzy rzymskich), wklejam obrazek. Manipularz jest przewieszony przez lewe przedramię biskupa. Ten obraz jest jednak o wiele starszy od pieczęci (barok?).

Image

Co do zwieńczenia bramy krzyżem, co według Basi nie powinno mieć miejsca o ile jest to brama miejska. Wydaje sie, że rzeczywiście doszło do jakiejś stylizacji, w każdym razie krzyżyk jest w tym miejscu zawsze, co widać na pieczęciach innych miast, pochodzących z tego samego okresu. Krzyż prawdopodbnie nie wieńczy wieży, ale jest motywem rozdzielającym słowa. W obu pieczęcicach wystepuje zresztą przed tym samy słowem Sigillum - Pieczęć, ktore jest pierwszym słowem napisu. Poniżej, pieczęć miejska Brunszwiku (Braunschweig) z 1231 roku. Wyraźnie widać, że krzyż umiejscawiano u szczytu pieczęci, przedzielając nimi słowa łacińskie, ale pozostałe słowa były przedzielone motywem zwykłym (punkt, kropka). Bardzo prawdopodobne, że od krzyża zaczynano tekst, a następne słowa rozdzielano punktami. Tak jak w Koszalinie, chociaz pieczęć brunszwicka jest starsza od koszalińskiej o kilkadziesiąt lat.

Image

Możliwe nawet, że celowo zbliżano postac (obiekt) do krzyża, żeby wywołać taki efekt, jak to widac na pieczęci szwedzkiego króla Magnusa. W tamtej epoce krzyż był najwiekszym honorem, a ludzie prześcigali się w pobożności w stopniu dla nas nawet niewyobrażalnym (mnóstwo przykładów w: Huizinga, Jesień średniowiecza).

Image
Awatar użytkownika
Krzysztof
Administrator
 
Posty: 792
Dołączenie: 26 Paź 2008, 22:18
Miejscowość: Koszalin

Re: Herb Koszalina

Postprzez Basia » 14 Lis 2009, 22:39

Drugie zdjęcie pieczęci bardzo dużo wyjaśnia.

1. Mitra na głowie biskupa jest zaokrąglona, co odpowiada ówczesnemu wyglądowi (mitra ewoluowała w ciągu wieków z formy zaokrąglonej do trójkątnej).

2. Wieża (rotunda) jest budowlą romańską, teraz to widać znacznie lepiej, i wcale nie jest powiedziane, że jest ceglana, co stanowi jeszcze jeden dowód na jej romańskie pochodzenie.

3. Z manipularzem jest problem, bo ja wyraźnie widzę w prawej ręce biskupa manipularz, węższy u góry i rozszerzający się u dołu. Pamiętamy jednak, że manipularz zawiesza się na lewym przedramieniu, co tak ładnie pokazał Krzysztof. Jeśli jednak na przedstawieniach średniowiecznych manipularz bywa zawieszony na prawej ręce, co potwierdza autor prac naukowych o ikonografii średniowiecznej, to możliwe, że wówczas dopuszczalne było umieszczenie go na prawym przedramieniu (liturgia tez ewoluuje w ciągu wieków).

4. Palce ułożone są do błogosławieństwa prawidłowo, nie ma już tego odstającego kciuka, jak na poprzednim rysunku, chyba jednak współcześnie stylizowanym.

5. Kapitele kolumn są mniejsze i przedstawione we właściwych proporcjach (teraz widać, że raczej nie są to kapitele kielichowate, jak pisałam wcześniej).

6. Z krzyżem na wieży chyba sprawa jest wyjaśniona. Krzysztof udowodnił, że krzyż jest na wszystkich pieczęciach z tego okresu w tym samym miejscu. Oznacza to, że wieża na pieczęci wcale nie musi być zwieńczona krzyżem, jak nam się to dotąd wydawało. Wyjaśnia to również obecność oblankowania, którego na budowlach sakralnych nie powinno być. Ale, czy stanowi to potwierdzenie, że mamy do czynienia z bramą miejską?

Chociaż wszystkie fakty przemawiają za tym, że jest to brama miejska, ja jestem sceptyczna. Nie wydaje mi się, żeby pieczęć przedstawiała bramę miejską.

Teraz pytanie. Co to za wieża? Gdzie się znajduje?
Awatar użytkownika
Basia
 
Posty: 69
Dołączenie: 01 Lis 2008, 00:36

Re: Herb Koszalina

Postprzez Krzysztof » 16 Lis 2009, 11:52

Basia napisał(a):3. Z manipularzem jest problem, bo ja wyraźnie widzę w prawej ręce biskupa manipularz, węższy u góry i rozszerzający się u dołu. Pamiętamy jednak, że manipularz zawiesza się na lewym przedramieniu, co tak ładnie pokazał Krzysztof. Jeśli jednak na przedstawieniach średniowiecznych manipularz bywa zawieszony na prawej ręce, co potwierdza autor prac naukowych o ikonografii średniowiecznej, to możliwe, że wówczas dopuszczalne było umieszczenie go na prawym przedramieniu (liturgia tez ewoluuje w ciągu wieków).



Twórcy średniowieczni nie patyczkowali się za bardzo i w przypadku gdy napotykali jakis problem, łamali wszelkie zasady. Na przykład średniowieczny skryba jest w ikonografii przedstawiany, zależnie od usytuowania na rysunku, z piórem w prawej lub lewej dłoni. Zależy od sytuacji, jak pasuje, dla lepszej przejrzystości rysunku, pióro wkłada się skrybie w lewą lub prawą dłoń (!). Mało tego, są rysunki, na których skryba trzyma dwa pióra, jedno w prawej, drugie w lewej dłoni (!!!)

Image

W przypadku naszego biskupa na pieczęci, gdyby manipularz umieszczono prawidłowo, przy jego lewej ręce nastapiłoby duże nagromadzenie szegółów (pastorał z charakterystyczną krzywaśnią, manipularz), a prawa ręka pozostawałaby "pusta". Spójrzcie na pieczęć i spróbujcie sobie wyobrazic jakby to wyglądało. Na pewno zachwiałoby to symetrią rysunku i pozostawiło pustą przestrzeń po prawej ręce biskupa. A dbałość o symetryczne wypełnienie rysunku w średniowieczu była ogromna. Więc najzwyczajniej założono manipularz na prawę przedramię. Pieczęć nie miasła spełniac funkcji edukacyjnej, ale jak najbardziej praktyczną - miała slużyc sprawowaniu władzy na tym terenie. Podrabianie pieczęci było w średniowieczu takim samym przestepstwem jak podrabianie monet i karane śmiercią.
Awatar użytkownika
Krzysztof
Administrator
 
Posty: 792
Dołączenie: 26 Paź 2008, 22:18
Miejscowość: Koszalin

Re: Herb Koszalina

Postprzez Coslin » 18 Lis 2009, 13:35

Wątpliwe czy pieczęć przedstawia biskupa von Gleichen, który rzadził biskupstwem w latach 1251-1289, czyli wiek XIII. Z tego co wiem ta pieczęć jest z XIV wieku, co nie wyklucza, ze jest to von Gleichen, ale pewności nie ma. Jedynym znakiem identyfikującym jest herb lwa, ale ten moty był popularny wśród szlachty niemieckiej i na pewno von Gleichen nie miał na niego wyłaczności.
Coslin
 

Następna

Powróć do Historia Koszalina

Kto jest na forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Bing [Bot] oraz 1 gość

cron