Niemcy przeciw Hitlerowi

Wybitni Pomorzanie, dawni i współcześni, osoby rozsławiające i zasłużone dla Pomorza, a także postaci kontrowersyjne o pomorskim rodowodzie.

Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez Krzysztof » 13 Lis 2009, 13:50

Na Pomorzu można odnaleźć wiele przykładów niezgody samych Niemców na reżim hitlerowski i politykę agresji. Wymagało to niezwykłej odwagi i bohaterstwa, ponieważ wszelkie przejawy buntu były traktowane z całą bezwględnościa, a buntowników skazywano na śmierć przez ścięcie. Jednym z tych przykładów dostarcza historia akcji "Fall Stettin".
Awatar użytkownika
Krzysztof
Administrator
 
Posty: 797
Dołączenie: 26 Paź 2008, 22:18
Miejscowość: Koszalin

Re: Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez Krzysztof » 13 Lis 2009, 14:26

4 lutego 1943 r. hitlerowcy zatrzymali w Szczecinie 40 osób świeckich i 11 księży w ramach akcji "Fall Stettin". Trzech z nich sąd wojenny skazał na karę smierci przez ścięcie. Wyrok wykonano 13 listopada 1944 r. w więzieniu w Halle, a ich ciała pochowano na miejscowym cmentarzu św. Gertrudy. Byli to ks. Herbert Simoleit, o. Fridrich Lorenz i ks. prałat dr Karl Lampert z z jedynej katolickiej parafii (św. Jana Chrzciciela) w ówczesnym Szczecinie. Zostali wydani przez Austriaka, 26-letniego inżyniera Hagena oraz Francuza, robotnika przymusowego. Według najnowszych ustaleń "Fall Stettin" była zakrojon ą na szeroką skalę akcją przeciwko Kościolowi katolickiemu, ponieważ aresztowania duchownych objęły cały region: Szczecin, Greifswald, Wolgast, Borzysławiec od Goleniowem, Zinnowitz na wyspie Uznam, Parchim.

W czerwcu 1944, w nocy przed ogłoszeniem wyroku, samobójstwo popełnił sędzia Werner Lueben, który miał ogłosić ten wyrok, prawdopodobnie nie mogąc się z tym pogodzić.

W piątek 13 listopada 2009 w Szczecinie, w 65 rocznicę śmierci kapłanów, odprawiona została w tej intencji Msza św. z udziałem kardynała Georga Sterzinsky'ego z Berlina.
Awatar użytkownika
Krzysztof
Administrator
 
Posty: 797
Dołączenie: 26 Paź 2008, 22:18
Miejscowość: Koszalin

Re: Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez jadzik » 13 Lis 2009, 15:50

Wrzucam co znalazłem na ten temat w internecie.
Źródło: O. Thomas Klosterkamp OMI, "Świadectwo życia o. Friedricha Lorenza OMI", tłumaczenie: o. Alfons Kupka OMI, "Misyjne drogi", nr 49 (1/1995) Styczeń - Luty.

Skrót zakonny OMI oznacza Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej (Oblati Mariae Immaculatae), potocznie - oblaci. Zgromadzenie zakonne założone przez późniejszego biskupa Marsylii Św. Eugeniusza de Mazenoda 25 stycznia 1816 roku. Prowadzą działalność misyjną, głoszą rekolekcje i misje święte. Polskim Błogosławionym jest Józef Cebula OMI, zamordowany w 1941 roku w obozie koncentracyjnym w Mauthausen, gdzie trafił po tym, jak odprawił Mszę św. wbrew zakazom hitlerowców. Rozstrzelany i spalony w obozowym krematorium.
-----------------------------------------------------------------------------

Świadectwo życia o. Friedricha Lorenza OMI

13 listopada 1944 r., przed godz. 16.00, o. Friedrich Lorenz napisał w celi więziennej:

Oto moje ostatnie słowa! Mój testament!
Niech się dzieje wola Boża! Jego wolą było, abym przeżył tylko 48 lat i był Jego kapłanem nie dłużej niż 20 lat.
Polecam moją duszę Bożemu miłosierdziu, Jego dobroci i miłości. Ciało moje oddaję ziemi, z której powstało.
Krew popłynęła na krzyżu, krew płynie dalej na tylu ołtarzach jako ponowienie ofiary Krzyża. Z nią łączę moją odrobinę krwi jako uwielbienie i na chwałę Bogu, któremu służyłem:
-jako dziękczynienie za wszystkie łaski i dobrodziejstwa, jakich kiedykolwiek doznałem; dziękuję zwłaszcza za moje przyjście na świat, za mój chrzest św., za I Komunię św., za oblację i za święcenia kapłańskie;
- jako przebłaganie za moje grzechy i grzechy świata;
- jako prośbę w intencji wszystkich, których kochałem i którzy byli mi drodzy.
Modlę się również za wszystkie dusze, którym kiedyś coś dobrego mogłem uczynić.
Modle się za naszą Prowincję Oblatów i za całe nasze Zgromadzenie zakonne.
Umieram jako katolicki kapłan i jako oblat Maryi Niepokalanej w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen!
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja Niepokalana. Amen.


Kilka minut później o. Lorenza i dwóch innych kapłanów: prałata Karla Lamperta i Herberta Simoleita zabrali strażnicy więzienni. W drelichowych spodniach i drewniakach wprowadzili ich do sali straceń. Tam czekała na nich gilotyna. Podchodzili po kolei, jako ostatni o. Lorenz.

Tak zakończył swoje życie o. Friedrich Lorenz. Jego los podzieliło wiele tysięcy innych kapłanów z różnych narodowości - ofiar hitleryzmu.

Życiowa droga o. Lorenza

Friedrich Lorenz urodził się 10 czerwca 1897 r. w Klein-Frechen, jako drugie z trojga dzieci Friedricha i Lorenz. Jego ojciec pracował na poczcie. W 1906 r. przeniesiono go do Hildesheimu, gdzie mały Friedrich ukończył szkołę podstawową i rozpoczął naukę w gimnazjum. Tutaj też, w swojej rodzinnej parafii, zetknął się po raz pierwszy z Misjonarzami Oblatami M.N. Zapragnął zostać jednym z nich: wstąpił do prowadzonego przez nich kolegium św. Karola w Valkenburgu, w Holandii. W 1916 r. zdał maturę i rozpoczął nowicjat. Jednak już we wrześniu powołano go do wojska - rozpętała się przecież na dobre I wojna światowa. Został wysłany na front zachodni.

Po powrocie z wojska kontynuował swój nowicjat i 25 lipca 1920 r. złożył pierwsze śluby zakonne w Zgromadzeniu Misjonarzy Oblatów M.N. W latach 1920-25 studiował filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Oblatów M.N. w Hünfeldzie. Tu w 1923 r. złożył śluby wieczyste oraz przyjął święcenia kapłańskie (6 lipca 1924 r.).

Posługa kapłańska

O. Friedrich Lorenz przez prawie 10 lat kapłańskiego życia pracował jako misjonarz ludowy, tzn. głosił rekolekcje, dni skupienia, wspomagał duszpasterzy w okresie szczególnego nasilenia prac. W 1931 r. przeniesiony został do Szczecina-Żelechowa. Zamieszkał w domu zakonnym przy parafii Matki ˙Bożej i stąd służył okolicznym parafiom północnoniemieckiej diaspory.

Po wybuchu II wojny światowej został kapelanem wojskowym. W czasie stacjonowania jego dywizji na Pomorzu często spieszył z posługą kapłańską i pomocą polskim kapłanom więzionym i deportowanym do obozów. W ten sposób po raz pierwszy niejako zetknął się z całą bezwzględnością hitleryzmu i wrogim nastawieniem wobec Kościoła. O. Lorenz interweniował u nuncjusza apostolskiego w Berlinie w sprawie tragicznej sytuacji wiernych, pozbawionych kapłanów, w diecezji chełmińskiej.

W styczniu 1941 r. na mocy rozporządzenia Hitlera wszyscy zakonnicy-kapelani wojskowi, zostali odwołani. O. Lorenz powrócił wówczas do Szczecina-Żelechowa. W listopadzie 1942 r. powierzono mu prace wikarego w parafii p.w. św. Jana Chrzciciela w centrum miasta. Zamieszkał na plebanii wraz z ks. Herbertem Simoleit. Ich częstym gościem był prałat Karl Lampert, dawny wikariusz generalny diecezji w Innsbrucku. Za swoją wrogą postawę wobec hitleryzmu był on więziony najpierw w Dachau, a potem zesłany do Szczecina. Ks. Simoleit zainicjował tzw. „Krąg Środowy”, tzn. cykl spotkań środowych z żołnierzami przebywającymi na urlopie. W czasie tych spotkań mimochodem rozmawiano także o sytuacji na frontach. Częstym gościem tych spotkań był także o. Friedrich Lorenz oraz inż. Hagen z Austrii, który w rzeczywistości działał z polecenia gestapo, śledząc działalność prałata Lamperta i innych duchownych pracujących w Szczecinie.

„Przypadek Szczecin”

Inż. Hagen - cieszący się powszechnym zaufaniem wśród uczestników środowych spotkań - sporządzał szczegółowe raporty dla gestapo. Gdy zebrał już wystarczającą ilość materiałów, zaplanowano szeroko zakrojoną akcję pod kryptonimem „Fall Stettin” („Przypadek Szczecin”). W nocy z 4/5 lutego 1943 r. Gestapo aresztowało ponad 40 osób z Szczecina i okolicy, w tym 14 kapłanów. Wśród aresztowanych byli także ks. prałat Lampert, ks. Simoleit i o. Lorenz.

Początkowo aresztowanych więziono w Szczecinie, poddając ich tam bezwzględnym przesłuchaniom. Potem, w grudniu 1943 r., przewieziono ich do Halle, gdzie miał swoją siedzibę Najwyższy Sąd Wojenny. O. Lorenza oskarżono o słuchanie wrogich radiostacji, działanie na szkodę Wehrmachtu i współpracę z wrogiem. Jednym z koronnych świadków był francuski robotnik z grupy robotników przymusowych, nad którymi opiekę duszpasterska sprawował o. Lorenz.

W styczniu 1944 r. wszystkich trzech kapłanów przewieziono do Torgau, gdzie kontynuowano proces. Wyrok śmierci wydano na nich 28 czerwca 1944 r. Jednak w nocy przed ogłoszeniem wyroku główny sędzia, Werner Lueben, odebrał sobie życie i proces wznowiono.

O. Lorenz miał możliwość sporządzania notatek z przebiegu procesu. To, co napisał, mówi wiele o poszczególnych rozprawach. Wśród różnych wypowiedzi znalazła się i taka: „Oskarżeni nie są żadnymi zbrodniarzami. Ich jedyną winą jest to, że są katolickimi kapłanami, a w obecnych czasach za to można zostać skazanym na śmierć”.

Jeszcze w sierpniu 1944 r. ordynariusz Berlina i prowincjał Misjonarzy Oblatów M.N. skierowali do najwyższych instancji prośbę o ułaskawienie skazanych. Pozostała ona jednak bez echa. Po zamachu na Hitlera w lipcu 1944 r. wszystkie procesy stały się jeszcze bardziej bezwzględne. 23 września 1944 r. wyrok śmierci dla trzech kapłanów ze Szczecina został przypieczętowany.

W nocy z 12 na 13 listopada przewieziono skazańców na powrót do więzienia w Halle i tam, o godz. 16.00 wykonano wyrok przez ścięcie. Cztery dni później urny z ich prochami złożono na cmentarzu w Halle. W 1947 r. prochy o. Friedricha Lorenza OMI sprowadzone zostały na cmentarz zakonny w Hünfeldzie.

Wśród współbraci zakonnych pamięć o o. Lorenzu jest wciąż żywa. Pozostawił on po sobie nie tylko piękny testament, ale przede wszystkim świadectwo wierności Bogu. Wierności do końca. W ten sposób staje się on dla nas dzisiaj wzorem i zarazem wyzwaniem do kształtowania podobnej postawy wobec Boga.

O. Thomas Klosterkamp OMI
tłum. o. Alfons Kupka OMI
jadzik
 

Re: "Fall Stettin" - Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez kaktus_kolczasty » 13 Lis 2009, 16:18

Podaje biogramy straconych duchowych/
Źródło: Bogdan Twardochleb, "Męczennicy ze Szczecina - Bliska jest beatyfikacja ks. dr. Carla Lamperta", Kurier Szczeciński, 10.11.2009.

Ks. Carl Lampert
Był Tyrolczykiem, urodził się 9 stycznia 1894 r. w miasteczku Göfis. Po święceniach kapłańskich ukończył prawo kanoniczne w Rzymie i pracował w sądzie papieskim. Od 1935 r. był w Innsbrucku jako wikariusz biskupi, a 15 stycznia 1939 otrzymał godność prowikarego, czyli generalnego wikariusza. Mógł więc zastępować biskupa ordynariusza. W 1940 r. był trzykrotnie aresztowany przez gestapo w Innsbrucku. Pod koniec sierpnia 1940 roku został osadzony w Dachau, następnie w Sachsenhausen i znów w Dachau. 16 sierpnia 1941 r. przyjechał do Szczecina, zamieszkał u sióstr boromeuszek. Odprawiał msze św. w ich kościele, który po wojnie został przebudowany na sale szpitalne, blisko współpracował z parafią św. Jana Chrzciela, pomagał także w innych parafiach na terenie Pomorza i Meklemburgii.

Ks. Herbert Simoleit
URODZIŁ się 22 maja 1908 w Berlinie, ukończył seminarium w Fuldzie, 25 marca 1939 r. został wyświęcony w katedrze św. Jadwigi w Berlinie. Był wikarym w Greifswaldzie, pracował z proboszczem Alfonsem M. Wachsmannem, również aresztowanym w czasie akcji Fall Stettin i skazanym na śmierć. Od 1941 r. był w Szczecinie, prowadził pracę duszpasterską wśród młodzieży, opiekował się także żołnierzami. W listopadzie 1942 r. objął małą placówkę duszpasterską na Pogodnie (Braunsfelde), gdzie co tydzień zapraszał żołnierzy na rozmowy o wierze, polityce, o zbrodniach SS. W spotkaniach brał także udział Georg Hagen. Nikt wówczas nie przypuszczał, że Hagen sporządzał protokoły wszystkich tych spotkań i przekazuje je na gestapo.

Ojciec Friedrich Lorenz
URODZIŁ się 10 czerwca 1897 r. w Klein-Freden koło Hildesheim. W 1916 r. rozpoczął nowicjat w zakonie oblatów, ale wkrótce otrzymał powołanie na front. Trwała pierwsza wojna światowa, poznał jej okrucieństwo. W 1920 r. złożył śluby zakonne w Zgromadzeniu Misjonarzy Oblatów M.N., potem studiował filozofię i teologię, złożył śluby wieczyste, przyjął święcenia kapłańskie. W 1931 r. został przeniesiony do Szczecina-Żelechowa, do domu zakonnego oblatów przy nie istniejącej dziś parafii Matki Bożej (zakon oblatów był przy dzisiejszej ul. Robotniczej). Gdy wybuchła druga wojna światowa, zgłosił się do wojska jako kapelan. Widział prześladowania Polaków, poznał bezwzględność hitleryzmu, pomagał polskim kapłanom, których więziono i deportowano. Był w diecezji chełmińskiej, której kapłanów wywieziono do więzień i obozów. Interweniował w tej sprawie u nuncjusza apostolskiego w Berlinie. W styczniu 1941 r. na rozkaz Hitlera wszystkich kapelanów wojskowych, którzy byłi zakonnikami, odwołano w frontu. O. Lorenz wrócił do Szczecina. Od listopada 1942 r. był wikarym w kościele św. Jana Chrzciciela, mieszkał na plebanii razem z ks. Herbertem Simoleitem. Pracował z nim.
Awatar użytkownika
kaktus_kolczasty
 
Posty: 293
Dołączenie: 01 Lis 2008, 00:18

Re: Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez Basia » 13 Lis 2009, 19:29

Jestem zupełnie zaskoczona tym niezwykłym i wzruszającym przykładem bohaterstwa. Wcześniej słyszałam o niemieckim Kościele Wyznającym, którego członkowie przeciwstawili sie Hitlerowi, ale o tym przypadku nie słyszałam. Ci ludzie, w samym środku Imperium Zła, upomnieli się o sprawiedliwość i godność człowieka i nie zawahali się dać świadectwa chrześcijańskiej postawy. Myślę, że na takich przykładach powinniśmy budować polsko-niemieckie pojednanie. Nie pani Erica Steinbach, ale ks. Carl Lampert i inni prawi Niemcy.
Awatar użytkownika
Basia
 
Posty: 69
Dołączenie: 01 Lis 2008, 00:36

Re: Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez Gość » 13 Lis 2009, 19:59

Ks. Lampert pracował w Szczecinie w szpitalu boromeuszek i zdążył już wcześniej podpaść reżimowi hitlerowskiemu. Był więziony m.in. w Dachau, prawdopodobnie hitlerowcy i tak go mieli cały czas na oku jako "element wywrotowy", nie sądzę też, że ks. Lamert o tym nie wedział. Mam takie przypuszczenie, ze jego ofiara była świadoma.

Po długotrwałym śledztwie księża Lampert, Simoleit i Lorenz zostali skazani na karę śmierci i 13 listopada 1944 r. ścięci na gilotynie. Na śmierć zostali również skazani inni aresztowani w czasie akcji: Rudolf Mandrela, pracownik żeglugi, Johannes Morsche, robotnik holenderski w Zinnowitz, Tadeusz Siekierski, polski robotnik w Zinnowitz, ks. dr Alfons Wachsmann, proboszcz w Greifswaldzie. Nieznany jest los aresztowanych Boromeuszek.

W 1999 r. diecezja w Innsbrucku zakończyła postępowanie w sprawie beatyfikacji ks. Carla Lamperta, męczennika za wiarę. Proces beatyfikacyjny trwa w Watykanie.

W kościele św. Jana Chrzciciela w Szczecinie jest tablica upamiętniająca księży Lamperta, Lorenza i Simoleita. Odsłonili ją w 1994 roku abp. Marian Przykucki, metropolita szczecińsko-kamieński i kard. Georg Sterzynski, metropolita Berlina.


Źródlo: TransodraOnline, Bogdan Twardochleb, Męczennik za wiarę - Ks. dr Carl Lampert, KurierSzczecinski
Gość
 

Re: Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez kaktus_kolczasty » 05 Kwi 2011, 00:45

Ks. Carl Lampert (1894-1944)

Image

Carl Lampert
(09.01.1894 - 13.11.1944)
Carl Lampert
Der in Vorarlberg geborene Carl Lampert wird 1918 in Brixen zum Priester geweiht. Nach einem Kirchenrechtsstudium in Rom wird er 1935 zum Leiter des kirchlichen Gerichts in der Apostolischen Administratur Feldkirch berufen und 1939 zum Provikar von Innsbruck ernannt. Wegen seiner Proteste gegen die NS-Kirchenpolitik wird Carl Lampert mehrfach festgenommen und schließlich in den Konzentrationslagern Dachau und Sachsenhausen inhaftiert. Nach seiner Entlassung aus der Haft im August 1941 weist die Gestapo Lampert Mecklenburg-Pommern als Zwangsaufenthalt zu. Er findet Aufnahme in Stettin und hilft im Umkreis der Stadt als Seelsorger aus. Auch in der Verbannung bleibt Lampert bei seiner regimekritischen Haltung, ohne zu wissen, dass er unter Beobachtung eines Gestapoagenten steht. Seine Gespräche, Telefonate und der Briefverkehr werden überwacht. Im Februar 1943 wird Carl Lampert erneut festgenommen und bei Verhören schwer misshandelt. Die Gestapo wirft ihm außer Meinungsäußerungen über die Verschleppung von Juden und die Ermordung von Patienten aus Heilanstalten auch das Abhören ausländischer Sender und die „Begünstigung“ von Zwangsarbeitern vor. Am 8. September 1944 vom Reichskriegsgericht zum Tode verurteilt, wird Carl Lampert am 13. November 1944 zusammen mit Friedrich Lorenz und Herbert Simoleit in Halle/Saale ermordet.

Carl Lampert
(9.01.1894 - 13.11.1944)
Urodził się w Vorarlberg, w 1918 wyświęcony na kapłana w Brixen. Po studium prawo kanoniczne w Rzymie został mianowany w 1935 roku jako szef Sądu Kościelnego w Administracji Apostolskiej w Feldkirch, w 1939 został mianowany wikariuszem w Innsbrucku. Ze względu na protesty przeciwko nazistowskiej polityce wobec Kościoła, Carl Lampert był kilkakrotnie aresztowany, w końcu osadzony w obozach koncentracyjnych w Dachau i Sachsenhausen. Po zwolnieniu z więzienia w sierpniu 1941 roku, Gestapo nakazuje Lampertowi przymusowy pobyt w Meklemburgii-Pomorze. Podejmuje pracę w Szczecinie i pomaga w obrębie miasta jako duszpasterz. Nawet na wygnaniu systemu Lampert podtrzymuje swoje krytyczne stanowisko, nie wiedząc, że jest pod obserwacją agenta Gestapo. Dyskusje, rozmowy telefoniczne i korespondencja są pod obserwacją. W lutym 1943 roku Carl Lampert jest ponownie aresztowany i ciężko pobity podczas przesłuchań. Gestapo zarzuca mu poglądy na temat deportacji Żydów i zabijania pacjentów w szpitalach psychiatrycznych, również słuchanie audycji zagranicznych i udzielanie pomocy robotnikom przymusowym. W dniu 8 września 1944 Sąd Wojenny Rzeszy skazał go na śmierć. Carl Lampert wraz z Friedrichem Lorenzem i Herbertem Simoleit został 13 listopada 1944 zamordowany w Halle/Saale.


Literatur
Benedicta Maria Kempner: Priester vor Hitlers Tribunalen. Nachdr. der 2., unveränderten Aufl. von 1967, München 1996, S. 207-219
Gaudentius Walser: Dreimal zum Tod verurteilt: Dr. Carl Lampert, ein Glaubenszeuge für Christus. Stein am Rhein u.a. 1985
Zeuge in gnadenloser Zeit: Provikar Dr. Carl Lampert. Dokumentation. Hrsg. von der Diözese Feldkirch/Werner Kunzenmann. Innsbruck 1999
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Źródło/Quelle:
Die Gedenkstätte Deutscher Widerstand (http://www.gdw-berlin.de)
Ostatnio edytowany przez kaktus_kolczasty 05 Kwi 2011, 02:27, edytowano w sumie 3 razy
Awatar użytkownika
kaktus_kolczasty
 
Posty: 293
Dołączenie: 01 Lis 2008, 00:18

Re: Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez kaktus_kolczasty » 05 Kwi 2011, 00:56

Ks. Herbert Simoleit (1908-1944)
Image

Herbert Simoleit
(22.05.1908 - 13.11.1944)
Herbert Simoleit
In Berlin in einer gemischt-konfessionellen Familie geboren, wird Herbert Simoleit von der gläubigen Mutter gegen den Willen des Vaters katholisch erzogen. Er will Geistlicher werden, muss aber zunächst zum Unterhalt der Familie beitragen und kann deshalb erst 1939 zum Priester geweiht werden. Er kommt zuerst nach Greifswald zur Seelsorge unter aus Polen angesiedelten Deutschen. 1941 wird Simoleit nach Stettin berufen und dort ein beliebter Jugendseelsorger. Als Standortpfarrer betreut er die in Stettin stationierten Soldaten, für die er wöchentliche Gesprächskreise einrichtet. Neben Glaubensfragen erörtert Simoleit dort auch politische Themen und spricht über Verbrechen der SS an Juden. Einer der Teilnehmer ist ein Gestapoagent. Wie seine Mitangeklagten im Prozess gegen Stettiner Geistliche und Laien ist auch Herbert Simoleit das Opfer dieses Agenten, dessen umfangreiche Berichte zu mindestens 40 Festnahmen und sieben vollstreckten Todesurteilen führen. Simoleit wird Anfang Februar 1943 festgenommen und bei Verhören misshandelt. Am 4. September 1944 verurteilt ihn das Reichskriegsgericht wegen "Wehrkraftzersetzung" zum Tode. Am 13. November 1944 wird Herbert Simoleit zusammen mit Carl Lampert und Friedrich Lorenz in Halle/Saale ermordet.

Herbert Simoleit
(22.05.1908 - 13.11.1944)
Herbert Simoleit
Urodził się w Berlinie w rodzinie mieszanej konfesji, był wychowywany przez matkę w wierze katolickiej, wbrew woli ojca. Chce zostać księdzem, ale najpierw musi pomagać w utrzymania rodziny, a zatem nie może być wyświęcony na kapłana do 1939 roku. Najpierw był w Greifswaldzie do opieki duszpasterskiej Polaków osiedlonych w Niemczech. W 1941 Simoleit powołany został do Szczecina, gdzie był popularnym duszpasterzem młodzieży. Jako proboszcz miejscu, pełni posługę wobec żołnierzy stacjonujących w Szczecinie, gdzie założył cotygodniową grupę dyskusyjną. Oprócz zagadnień wiary Simoleit omawiane również kwestie polityczne oraz zbrodnie SS przeciwko Żydom. Jeden z uczestników jest agentem gestapo. Podobnie jak jego współoskarżeni w procesie szczecińskich duchownych i świeckich jest również ofiarą agenta, którego raporty przyczyniły się do co najmniej 40 aresztowań i siedmiu wyroków śmierci. Simoleit został aresztowany w lutym 1943 r. i znęcano się nad nim w czasie przesłuchań. W dniu 4 wrześniu 1944 r. Sąd Wojenny Rzeszy skazał go za "podważanie morale wojskowego" na śmierć. W dniu 13 listopada 1944 Herbert Simoleit został zamordowany wraz z Carlem Lampertem i Friedrichem Lorenzem w Halle/Saale.


Literatur
Benedicta Maria Kempner: Priester vor Hitlers Tribunalen. Nachdr. der 2., unveränderten Aufl. von 1967, München 1996, S. 384-387
Ursula Pruß: Kaplan Herbert Simoleit, in: Zeugen für Christus. Das deutsche Martyrologium des 20. Jahrhunderts. Hrsg. von Helmut Moll im Auftrag der Deutschen Bischofskonferenz. Paderborn u. a. 2000, S. 110-113
Wolfgang Knauft: „Fall Stettin“ ferngesteuert. Berlin 1994
------------------------------------------------------------------------------------------

Źródło/Quelle:
Die Gedenkstätte Deutscher Widerstand (http://www.gdw-berlin.de)
Ostatnio edytowany przez kaktus_kolczasty 05 Kwi 2011, 02:02, edytowano w sumie 2 razy
Awatar użytkownika
kaktus_kolczasty
 
Posty: 293
Dołączenie: 01 Lis 2008, 00:18

Re: Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez kaktus_kolczasty » 05 Kwi 2011, 01:01

O. Friedrich Lorenz

Image

Friedrich Lorenz
(10.06.1897 - 13.11.1944)
Friedrich Lorenz
In Klein-Freden bei Hildesheim geboren, studiert Friedrich Lorenz Theologie und Philosophie. 1924 wird er zum Priester geweiht und 1931 als Volksmissionar an die Niederlassung seines Ordens, der Oblaten der Makellosen Jungfrau Maria, nach Stettin versetzt. Nach dem deutschen Überfall auf Polen am 1. September 1939 meldet er sich freiwillig als Wehrmachtspfarrer und erfährt so von den Verbrechen, die an polnischen Priestern begangen werden. Immer wieder unterstützt er in dieser Zeit heimlich verfolgte Geistliche und warnt sie vor bevorstehenden Deportationen oder Erschießungsaktionen der SS. Nach der Entlassung aller Ordenspriester aus der Wehrmacht wird Lorenz an die Stettiner Hauptkirche St. Johannes versetzt. Als Opfer der Stettiner Gestapoaktion gegen katholische Geistliche und Laien wird er am 5. Februar 1943 festgenommen, am 4. September 1944 vom Reichskriegsgericht wegen "Wehrkraftzersetzung" zum Tode verurteilt und am 13. November 1944 zusammen mit Carl Lampert und Herbert Simoleit in Halle/Saale ermordet.

Friedrich Lorenz
(06.10.1897 - 13.11.1944)
Friedrich Lorenz
Urodził się w Klein-Freden koło Hildesheim, studiował teologię i filozofię. W 1924 roku został wyświęcony na kapłana, a w 1931 roku przeniósł się jako misjonarz (ludowy) swojego zakonu, Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, do Szczecina. Po inwazji Niemiec Polska 1 Września 1939 r., zgłosił się na ochotnika jako kapelan wojskowy i dowiedział się wtedy o zbrodniach popełnionych na polskich księżach. Wciąż wspiera w tym czasie potajemnie prześladowanych duchownych, ostrzegając ich o zbliżających się deportacjach lub egzekucjach SS. Po zwolnieniu wszystkich kapłanów zakonnych z Wehrmachtu, Lorenz zostaje przeniesiony do Szczecina do kościoła św. Jana Chrzciciela. Jako ofiara działań akcji szczecińskiego Gestapo przeciwko katolickim duchownym i świecki, jest aresztowany 5 lutego 1943 roku, w dniu 4 września 1944 do Sąd Wojenny Rzeszy za "podważanie wojskowe morale" skazuje go na karę śmierci, w dniu 13 listopada 1944 wraz z Carl Lampert i Herbert Simoleit zostaje zamordowany w Halle/Saale.


Literatur
Alfons Schrodi: Verurteilt zum Tod durch Enthauptung. Pater Friedrich Lorenz OMI - ein Opfer der Nazi-Justiz. Mainz 1994
Benedicta Maria Kempner: Priester vor Hitlers Tribunalen. Nachdr. der 2., unveränderten Aufl. von 1967, München 1996, S. 240-247
Thomas Klosterkamp: Pater Friedrich Lorenz, in: Zeugen für Christus. Das deutsche Martyrologium des 20. Jahrhunderts. Hrsg. von Helmut Moll im Auftrag der Deutschen Bischofskonferenz. Paderborn u. a. 2000, S. 820-822
--------------------------------------------------------------------------------------
Źródło/Quelle:
Die Gedenkstätte Deutscher Widerstand (http://www.gdw-berlin.de)
Awatar użytkownika
kaktus_kolczasty
 
Posty: 293
Dołączenie: 01 Lis 2008, 00:18

Re: Niemcy przeciw Hitlerowi

Postprzez Krzysztof » 11 Sie 2011, 19:09

Inny przykład, tym razem duchownego pochodzącego z Gdańska. Dziękuje Koledze ze Szczecinka za przypomnienie nam tego kapłana.

Johannes Paul Aeltermann

Image

Johannes Paul Aeltermann (ur. 26 czerwca 1876 w Gdańsku, zm. zamordowany 22 listopada 1939 w Nowym Wiecu), niemiecki duchowny katolicki, ofiara narodowego socjalizmu.

Urodził się w rodzinie mistrza szewskiego Franza Aeltermanna i jego żony Elżbiety, z domu May. Po ukończeniu gimnazjum w Gdańsku (1898) studiował w seminarium duchownym w Pelplinie i tam 13 marca 1904 otrzymał święcenia kapłańskie. Pracował jako wikary m. in. w Gdańsku i Starogardzie Gdańskim. 6 września 1912 został proboszczem w Mierzeszynie (w gminie Trąbki Wielkie, 1920-1939 w granicach Wolnego Miasta Gdańska). Prowadził ożywioną działalność społeczna. Dał się poznać jako zdecydowany przeciwnik hitleryzmu: 21 maja 1933, na tydzień przed wyborami do Volkstagu (sejmu Wolnego Miasta), wydał ośmiostronicową broszurkę "Hakenkreuz oder Christenkreuz?" (Swastyka czy krzyż Chrystusowy?) z podtytułem "kazanie przedwyborcze", w której ostrzegał przed narodowym socjalizmem i wskazywał na jego sprzeczność z zasadami religii chrześcijańskiej. Po dojściu hitlerowców do władzy spotykały go za to szykany, m. in. był aresztowany przez policję. Zwolniony po interwencji biskupa gdańskiego Edwarda O'Rourkego, ale bojówkarze narodowosocjalistyczni atakowali jego plebanię i obrzucali ją kamieniami.

Po wybuchu wojny i wcieleniu Wolnego Miasta Gdańska do III Rzeszy, ksiądz Aeltermann został aresztowany i zabrany do Nowego Wieca, gdzie rozstrzelano go wraz z grupą ok. 60 Polaków z okolicy (w tym 2 polskich księży). Niezłomny w swej postawie, do ostatka udzielał swoim współwięźniom pociechy religijnej przed śmiercią. Księża zostali zamordowani jako ostatni z tej grupy, wcześniej zmuszono ich do wykopania sobie grobu.

Szczątki księdza Aeltermanna zostały po wojnie ekshumowane i 17 maja 1945 złożone w grobie obok kościoła św. Bartłomieja Apostoła w Mierzeszynie. Jego imieniem nazwano 13 października 2003 Szkołę Podstawową w Mierzeszynie. Kościół katolicki w Niemczech uznaje go za jednego z męczenników wiary XX wieku. Prowadzone są starania o jego beatyfikację.

Źródło: Wikipedia [za:] Henryk Mross: AELTERMANN, Johannes Paul. W: Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego. T. 1. Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1992, s. 22. ISBN 83-900237-9-2.
Awatar użytkownika
Krzysztof
Administrator
 
Posty: 797
Dołączenie: 26 Paź 2008, 22:18
Miejscowość: Koszalin

Następna

Powróć do Pomorzanie

Kto jest na forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 1 gość

cron