Bitwa o Pomorze 1945

Historia dalsza i bliższa, Pomorze słowiańskie, nieznane wydarzenia, tajemnice.

Bitwa o Pomorze 1945

Postprzez Krzysztof » 17 Sty 2010, 19:58

Bitwa o Pomorze w 1945 roku, w wyniku której m.in. Armia Radziecka zdobyła Koszalin a Wojsko Polskie po bohaterskich zmaganiach zdobyło Kołobrzeg, była jedną z najbardziej krwawych i zaciekłych bitew drugiej wojny światowej. Wiedza na ten temat jest nadal niewielka. Spróbujmy zgromadzić w jednym wątku cała wiedzę na ten temat. Pozwoli to nam docenić rolę i znaczenie tej bitwy, w wyniku której Koszalin stał się miastem polskim.

Walki o Koszalin i działania bojowe w okolicach Koszalina będą zrozumiałe tylko wtedy, kiedy podejmiemy trud zrozumienia ogólnej sytuacji na froncie wschodnim na początku 1945 roku oraz sytuacji na Pomorzu. Poniżej wątek dotyczący Koszalina w operacji pomorskiej, zamieszczony dziale Historia Koszalina

Koszalin 1945
Awatar użytkownika
Krzysztof
Administrator
 
Posty: 799
Dołączenie: 26 Paź 2008, 22:18
Miejscowość: Koszalin

Re: Koszalin 1945

Postprzez Flavi » 17 Sty 2010, 20:15

Koszalin był wymieniany w rozkazach operacyjnych dowództwa radzieckiego. Wskazano go jako przedmiot natarcia całego Frontu, którego odpowiednikiem w nomenklaturze brytyjskiej, amerykańskiej i niemieckiej była Grupa Armii. Artykuł Tadeusza Rogowskiego na KOMK.ovh.org:

Tadeusz Rogowski, Pomorze 1945,www.komk.ovh.org napisał(a):Niemcy byli zdecydowani utrzymać Pomorze za wszelką cenę. Tędy przebiegały drogi i linie kolejowe, którymi przebiegała ewakuacja ewakuacja z Prus Wschodnich i Pomorza Gdańskiego. Rosjanie, rozważając możliwość opanowania Pomorza, wybrali rozwiązanie śmiałe i oryginalne. Dyrektywy dowództwa radzieckiego nakazywały: "uderzeniami wojsk 2. Frontu Białoruskiego (Rokossowski) w ogólnym, kierunku na Koszalin oraz l. Frontu Białoruskiego (Żukow) w kierunku na Kołobrzeg i Goleniów - rozciąć w pierwszej fazie działań Grupę Armii Wisła, a następnie zniszczyć ją, oczyścić Pomorze i wyjść na wybrzeże Morza Bałtyckiego". Chodziło więc o rozcięcie ugrupowania niemieckiego na pół poprzez wyjście nad brzeg Bałtyku w rejonie Koszalina i Kołobrzegu, a następnie rozbicie powstałych w ten sposób, dwóch izolowanych ugrupowań nieprzyjaciela. Linią dzielącą dwa fronty miała być rzeka Parsęta. Rokossowski, po opanowaniu rejonu Koszalina, miał wykonać zwrot na wschód i nacierać w kierunku Gdyni. Plan udało się zrealizować w stu procentach.
Flavi
 

Re: Koszalin 1945

Postprzez Flavi » 17 Sty 2010, 20:25

Bardzo ważne dla zrozumienia roli Koszalina są dwa czynniki:

1. Zrozumienie ogólnej sytuacji na wschodnim teatrze działań wojennych w Europie.

2. Zrozumienie sytuacji na Pomorzu oraz na tzw. berlińskim kierunku natarcia Armii Radzieckiej.

3. Umiejętność dostrzeżenia miejsca i roli poszczególnych jednostek - armii, korpusów, dywizji - na tle całej bitwy pomorskiej (operacji pomorskiej), a nie tylko jakiegoś wyrwanego fragmentu.

Wapedia napisał(a):Fronty radzieckie - wielkie zgrupowania wojskowe (fronty) Armii Czerwonej o kompetencjach zarówno administracyjnych, jak i operacyjnych, formowane na kierunkach i teatrach planowanych działań operacyjnych. Na czele stał dowódca frontu podległy naczelnemu dowódcy i Radzie Wojennej. Fronty radzieckie swoją wielkością odpowiadały mniej więcej alianckim lub niemieckim grupom armii a ich stan liczebny mógł przekraczać milion żołnierzy. W radzieckiej doktrynie wojennej dowództwo frontu zajmowało się koordynacją działań poszczególnych jego armii natomiast koordynacją bojowych działań frontów zajmowało się Najwyższe Naczelne Dowództwo.


Wapedia napisał(a):Grupa armii - nazwa największego zgrupowania operacyjnego działającego na danym teatrze operacyjnym, składającego się z kilku armii lub armii i kilku samodzielnych korpusów. Nazwa stosowana wymiennie z pojęciem frontu.
Flavi
 

Re: Koszalin 1945

Postprzez Flavi » 17 Sty 2010, 23:14

Wrzucam moje stare remanenty, tak stare, ze nawet nie mogę podać źródła pochodzenia. Gdzieś w latach 80-tych skserowałem to w bibliotece, zapominając zanotować z jakiej to książki. Widocznie liczyłem na moją niezawodna pamięć i na to, że będę wiecznie młody.

Rozkazy dowództwa radzieckiego są o tyle ciekawe, że umożliwiają nam poznanie mnóstwa nazwisk dowódców i żołnierzy. Dzięki nim możemy tez poznać szczegóły walk oraz sposób patrzenia i oceniania ich przez dowództwo. Oczywiście, uroczyste rozkazy mogą mieć ładunek propagandowy, ale nie przeceniałbym tego. Uwagę zwraca duża ilość nazwisk polskiego pochodzenia.

Rozkaz Naczelnego Dowódcy
do Dowódcy
Wojsk II Frontu Białoruskiego
Marszałka Związku radzieckiego
K. Rokossowskiego
i Szefa Sztabu Frontu
Generała Pułkownika Bogolubowa


Wojska II Frontu Białoruskiego kontynuując natarcie złamały silną obroną nieprzyjaciela na zachód od miasta Chojnice i w ciągu czterech dni natarcia w ciężkich walkach posunęły się 70 km do przodu.

Podczas natarcia wojska Frontu opanowały na terenie Pomorza miasta: Człuchów, Rzeczenicę, Czarne, Biały Bór, Bobolice, - ważne węzły komunikacyjne i silne punkty obrony Niemców.

W czasie walk o opanowanie wymienionych miast wyróżniły się wojska: generała lejtnanta Kozłowa, generała lejtnanta Łogunowa, generała pułkownika Popowa, generała lejtnanta Liapina, generała lejtnanta Mikulskiego, generała majora Skorobogatkowa, generała lejtnanta Dratwina, generała lejtnanta Czomyszewa, generała majora Chudałowa, pułkownika Griebienkowa, pułkownika Chramcewa, podpułkownika Cygankowa, generała majora Biełoskurskiego, pułkownika Mieszkowa, pułkownika Fiedotowa, generała majora Gusiewa, pułkownika Bielajewa, pułkownika Rogowa, pułkownika Mieldiera, pułkownika Abdułłajewa, pułkownika Trudolubowa, pułkownika Muratowa, kawalerzyści: generała majora Kałużnego, generała lejtnanta Oslikowskiego, generała majora Czepurkina, generała majora Brikiela, artylerzyści: generała pułkownika artylerii Sokolskiego, generała majora artylerii Biezruka, generała majora artylerii Liechaczewa, generała majora artylerii Koznowa, pułkownika Zacharowa, pułkownika Leonowa, pułkownika Żukowa, pułkownika Sakina, podpułkownika Wojciechowskiego, pułkownika Sukaczewa, czołgiści: generała lejtnanta wojsk pancernych Czerniawskiego, generała lejtnanta wojsk pancernych Panfiłowa, pułkownika Urbanowa, podpułkownika Jegorowa, podpułkownika Kurca, podpułkownika Riazancewa, lotnicy: generała pułkownika lotnictwa Wiwryszynina, pułkownika Kaługina, pułkownika Dodonowa, pułkownika Rybakowa, saperzy: generała wojsk inżynieryjnych Witwinina, pułkownika Niemirowskiego, pułkownika Klementiewa, inżyniera pułkownika Połowniewa, podpułkownika Amielczenkowa, majora Starowojta, łącznościowcy: podpułkownika Ilina, podpułkownika Bratusa, podpułkownika Kurbatowa, majora Gradeckiego.

Za odniesione zwycięstwo związki taktyczne i oddziały najbardziej zasłużone w bojach o zdobycie miast: Człuchów, Rzeczenica, Czarne, Biały Bór, Bobolice rozkazują przedstawić do odznaczeń.

Dzisiaj 27 lutego o godzinie 22.00 w stolicy naszej Ojczyzny Moskwie, która czci bohaterskie wojska II Frontu Białoruskiego rozkazuję oddać salut artyleryjski z dwustu dwudziestu czterech dział.

Za wypełnienie rozkazu składam podziękowanie dowodzonym przez Was wojskom.

Wieczna sława bohaterom poległym w walkach o wolność i niepodległość naszej Ojczyzny! Śmierć niemieckim najeźdźcom!

Naczelny Dowódca Marszałek Związku Radzieckiego
J. STALIN


27 lutego 1945 r. Rozkaz nr 285

(Krasnaja Zwiezda nr 49 z dn. 28 lutego 1945 r., środa)
Flavi
 

Re: Koszalin 1945

Postprzez jadzik » 18 Sty 2010, 03:31

Koszalin miał operacyjne znaczenie podczas całej bitwy o Pomorze. Tutaj miało nastąpić rozcięcie całego ugrupowania niemieckiego na pół. Przedstawiam 4 mapy: rosyjską, niemiecką, amerykańską i angielską, pochodzące z wydawnictw poważnych. Jeśli po obejrzeniu tego ktoś będzie nadal utrzymywał, że Koszalin nie miał w lutym-marcu 1945 roku żadnego znaczenie, to powinien zając się czymś innym niż historią.

Bitwa o Pomorze w lutym-marcu 1945 roku w polskiej nomenklaturze określana jest jako Operacja pomorska, w nomenklaturze rosyjskiej nazywana jest operacją wschodniopomorską (Восточно-Померанская операция), niemieckiej - bitwą o wschodnie Pomorze (Schlacht um Ostpommern 1945), anglo-amerykańskiej - Wschodniopomorska ofensywa strategiczna (East Pomeranian Strategic Offensive). Trwała od 24 lutego 1945 to 4 kwietnia 1945. Uczestniczyła w tej bitwie 1 Armia Wojska Polskiego.

Image

ВОСТОЧНО-ПОМЕРАНСКАЯ ОПЕРАЦИЯ - operacja wschodniopomorska.
1 Белорусский фронт - 1 Front Białoruski.
2 Белорусский фронт - 2 Front Białoruski.

Na mapie wyraźnie widać, że Koszalin (Keslin) jest przedmiotem głównego natarcia rozcinającego ugrupowanie niemieckie na Pomorzu na dwie połowy. Dopiero po opanowaniu rejonu Koszalina następuje zwrot na wschód, na Gdańsk.

Image

Podobnie na tej mapie amerykańskiej pochodzącej z "The Month-by-Month Atlas of World War II, Barrie and Frances Pitt".

First Belorussian Front - 1 Front Białoruski.
Second Belorussian Front - 2 Front Białoruski.
Köslin to Koszalin, jakby ktoś nie wiedział.

Fragment opisu pod mapką:

The Month-by-Month Atlas of World War II napisał(a):Along the northern flank, Marshal Rokossowvsky's Second Belorussian Front faced Army Group Vistula, stretched between Danzig and the mouth of the Oder with its back on the Baltic coast. But in addition to inexpert command, Army Group Vistula was down to only one substantial force - Second Army - and this was concentrated around Danzig; Rokossovsky therefore launched his attack on Feb 10 between Bydgoszcz and Arnswalde, aimed up towards Köslin.


Przetłumaczmy ten tekst:

Wzdłuż północnej flanki, 2 Front Białoruski marszałka Rokossowskiego stanął naprzeciw niemieckiej Grupy Armii Wisła, rozciągniętej między Gdańskiem i ujścia Odry i opartej plecami o wybrzeże Bałtyku. Jednak na skutek nieprofesjonalnych (inexpert) rozkazów (czyli złego dowodzenia - dop. mój), Grupa Armii Wisła skurczyła się do jednej istotnej siły - II Armii - która była skoncentrowana wokół Gdańska; Rokossowski zatem rozpoczął swój atak 10 lutego między Bydgoszczą i Choszcznem (*), w kierunku na Koszalin. ("aimed up" można tez przetłumaczyć - zmierzających na Koszalin)

Tak wiec Koszalin, według amerykańskiego wydawnictwa specjalizującego się w historii IIWW, Koszalin jest celem wyznaczonym do osiągnięcia całemu frontowi (grupie armii liczącej ok. 560 tys. ludzi).

(*) W tym miejscu autorzy wypowiadają się niezbyt precyzyjnie: na kierunku Choszczno nacierał już Żukow (1 Front Białoruski), a nie Rokossowski (2 Front Białoruski). Linia rozgraniczenia frontów biegła po osi wytyczonej przez miejscowości: Bydgoszcz-Lędyczek-Szczecinek-Białogard-Kołobrzeg.
jadzik
 

Re: Koszalin 1945

Postprzez jadzik » 18 Sty 2010, 04:48

Image

Przejdźmy teraz do mapy niemieckiej. Mapa jest wykonana odręcznie na podstawie dokumentów i przekazów niemieckich. Ale chyba nikt nie mógł już dokładniej pokazać zamiaru Armii Radzieckiej, rozcięcia ugrupowania pomorskiego na pół i wyjścia na brzeg Bałtyku w rejonie Koszalina.

Image

Ta mapka pochodzi z brytyjskiej "Illustrated World War II Encyclopedia". I tutaj mamy wyraźnie zaznaczony Koszalin jako cel pierwszej fazy operacji pomorskiej.

W tekście mamy kilka wzmianek o Koszalinie. Cytuję.

Na str. 2009:
Illustrated World War II Encyclopedia napisał(a):Driving on through Schlochau and Bublitz, the 2nd Belorussian Front's tanks reached the Baltic north of Köslin on February 28, cutting the German 2nd Army's last land communications with the rest of the Reich.


Czyli:

Jadąc drogą Człuchów-Bobolice, czołgi 2 Frontu Białoruskiego dotarły 28 lutego do Bałtyku na północ od Koszalina, odcinając 2 Armii niemieckiej ostatnią możliwość komunikacji z resztą Rzeszy.

Na str. 2013:

On March 9, the Soviet forces which had reached the Baltic north of Köslin crossed the Stolpe and drove on towards Kartuzy, turning the right flank of the German 2nd Army...


Czyli:

9 marca wojska radzieckie, które dotarły do Bałtyku na północ od Koszalina przekroczyły Słupię, ruszając w kierunku Kartuz, od prawego skrzydła niemieckiej 2 Armia... (oskrzydlonej juz z obu stron).
jadzik
 

Re: Bitwa o Pomorze 1945

Postprzez Flavi » 18 Sty 2010, 14:13

Jak doszło do powstania tzw. nawisu pomorskiego najlepiej wytłumaczył T. Rogowski w cytowanym już artykule:

Tadeusz Rogowski, Pomorze 1945, komk.ovh.org napisał(a):Żukow zagalopował się!

Żukow, jak stwierdzono później, wyraźnie "zagalopował się". Stalin obawiał się, że w ugrupowaniu nacierających frontów może powstać niebezpieczna luka. Sam zresztą podjął już wyścig o zagarnięcie jak największej części Niemiec z nacierającymi na zachodzie aliantami. Ceną tego wyścigu była żołnierska krew. Tymczasem na północ od trasy marszu Żukowa, na Pomorzu, Niemcy koncentrowali jednostki pośpiesznie tworzonej Grupy Armii "Wisła", dowodzonej przez samego Heinricha Himmlera. Powstawała realna groźba uderzenia na skrzydła i tyły wojsk Żukowa. Krótki, jak się wydawało, skok do Berlina, należało odłożyć na później. Decyzja była bolesna dla Rosjan, ale nieuchronna - pozostawienie zgrupowania niemieckiego na Pomorzu mogło zakończyć się katastrofą, gdyby zaatakowali Rosjan od tyłu. Obawy Rosjan nie były bezpodstawne. Już po wojnie feldmarszałek Keitel zeznał: "Na przełomie lutego-marca zamierzano wykonać przeciwuderzenie na wojska nacierające na Berlin, wykorzystując w tym celu pomorski obszar wyjściowy". Rosjanie jednak zorientowali się w porę o strategicznym zagrożeniu z rejonu Pomorza i - aczkolwiek niechętnie - przegrupowali swoje wojska, zwracając je frontem na północ.

Nawis pomorski

Historycy do dzisiaj spierają się o to, czy zagrożenie skrzydeł wojsk radzieckich atakiem z rejonu Pomorza było realne. Na mapie działań wojennych widać jednak wyraźnie, że tak zwany "nawis pomorski" niczym chmura burzowa zawisł nad długim klinem rosyjskim wbijającym się w Odrę w okolicach Kostrzynia i pozostawionymi w tyle, rozciągniętymi liniami komunikacyjnymi. Jedna z historycznych hipotez głosi, że natarcie z rejonu Pomorza miało być skoordynowane z innym natarciem niemieckim z rejonu jeziora Balaton, co - w przypadku powodzenia - oznaczałoby wzięcie w kleszcze całego ugrupowania wojsk radzieckich w Europie środkowej. Ten dość desperacki plan ma swoje uzasadnienie - Niemcy, osłabieni na wszystkich odcinkach frontu wschodniego, szukali sposobów, aby w jednej rozstrzygającej bitwie zadać Rosjanom śmiertelny cios. Nie ulega wątpliwości, że Pomorze w lutym 1945 roku nabrało znaczenia strategicznego i postawiło radzieckie dowództwo przed trudnym dylematem: nacierać na Berlin i narazić się na cios z tyłu, czy najpierw oczyścić Pomorze, a dopiero potem przystąpić do marszu na Berlin. Wybrano drugie rozwiązanie, bardziej czasochłonne, ale mniej ryzykowne. Najważniejszym argumentem przemawiającym za tym rozwiązaniem były doświadczenia wojny polsko-bolszewickiej z 1920. Na ten przypadek powołuje się Żukow w swoich wspomnieniach: "Doświadczenia wojenne wskazują, że trzeba ryzykować, lecz nie można iść na awanturnictwo. Po tym względem bardzo pouczający jest przykład natarcia Armii Czerwonej w 1920 roku na Warszawę, kiedy to nie zabezpieczone i nierozważne posuwanie się jej oddziałów do przodu zakończyło się nie sukcesem, lecz ciężką klęską naszych wojsk". Patrząc na to z historycznej perspektywy, nie sposób nie zadać pytania - czy Żukow podjął słuszną decyzję? Odpowiedź można znaleźć w jego wspomnieniach: "Jak wiadomo, działania bojowe zmierzające do likwidacji zgrupowania pomorskiego zakończyły się dopiero pod koniec marca. Był to więc twardy orzech do zgryzienia!".
Flavi
 

Re: Bitwa o Pomorze 1945

Postprzez Flavi » 18 Sty 2010, 14:27

I jeszcze jeden stary remanent:

Rozkaz Naczelnego Dowódcy
do Dowódcy I Frontu Białoruskiego
Marszałka Związku Radzieckiego G. Żukowa
i Szefa Sztabu Frontu
Generała Pułkownika Malinina


Wojska I Frontu Białoruskiego kontynuując natarcie, dzisiaj 5 marca opanowały miasta: Stargard Szczeciński, Nowogard, Połczyn-Zdrój - ważne węzły komunikacyjne i mocne punkty oporu Niemców na szczecińskim kierunku natarcia.

W walkach o zdobycie wymienionych miast wyróżniły się wojska generała pułkownika Biełowa, generała lejtnanta Dmitriewa, generała majora Cijazowa, generała majora Luzina, generała lejtnanta Kazankina, pułkownika Sergina, pułkownika Sielukowa, generała majora Władimirowa, pułkownika Malkowa, pułkownika Moszczałkowa, pułkownika Masłowa, generała majora Makarowa, generała majora Gorysznija, pułkownika Andoniewa, generała majora Kozina, generała majora Szafarenko, generała majora Smirnowa, kawalerzyści, generała lejtnanta Konstantinowa, generała lejtnanta Kriukowa, generała majora Jagodina, generała majora Millerowa, generała majora Kursakowa, artylerzyści: generała majora artylerii Jegorowa, pułkownika Puchowa, pułkownika Wachronijewa, pułkownika Małowa, pułkownika Arutiniana, pułkownika Karolina, pułkownika Ponomarienko, pułkownika Niebożenka, pułkownika Jefremienko, podpułkownika Iwanowa, czołgiści: generała pułkownika wojsk pancernych Bogdanowa, generała lejtnanta Radzijewskiego, generała wojsk pancernych Kiriczenko, generała majora wojsk pancernych Tielakowa, generała majora wojsk pancernych Wiedieniejewa, pułkownika Jeremiejewa, pułkownika Kuzniecowa, podpułkownika Sekunda, pułkownika Baraniuka, pułkownika Szemiakiewa, pułkownika Czeriapkina, pułkownika Potopowa, pułkownika Szamardina, pułkownika Kopytowa, pułkownika Abramowa, podpułkownika Makarewa, pułkownika Pawluszko, pułkownika Ochmana, pułkownika Tarasowa, podpułkownika Turowa, majora Kotowa, kapitana Abramowa, łącznościowcy: pułkownika Bondariewa, inżyniera pułkownika Poźniakowa, kapitana Zaleszina.

Za odniesione zwycięstwo rozkazuję związki taktyczne i oddziały najbardziej zasłużone w bojach o wymienione miasta przedstawić do odznaczeń.

Dzisiaj 7 marca o godzinie 23,00 w stolicy naszej Ojczyzny Moskwie, rozkazują oddać salut artyleryjski dwudziestoma salwami z dwustu dwudziestu czterech dział.

Za wzorowe przeprowadzenie działań bojowych wyrażam podziękowanie kierowanym przez Was wojskom.

Wieczna sława bohaterom poległym w walce o wolność i niepodległość naszej Ojczyzny! Śmierć niemieckim najeźdźcom!

Naczelny Dowódca
Marszałek Związku Radzieckiego
J. STALIN


Rozkaz nr 56, Moskwa 8 marca 1945 rok

(czwartek)
Flavi
 

Re: Bitwa o Pomorze 1945

Postprzez Flavi » 18 Sty 2010, 14:37

W tym rozkazie padają nazwiska oficerów 3 Korpusu Pancernego Gwardii gen. Panfiłowa.

Rozkaz Naczelnego Dowódcy
do Dowódcy Wojsk II Frontu Białoruskiego
Marszałka Związku Radzieckiego
Rokosowskiego
i Szefa Sztabu Frontu
Generała Pułkownika
Bogolubowa


Wojska II Frontu Białoruskiego rozwijając natarcie zajęły miasto Słupsk, ważny węzeł kolejowy i drogowy i silny punkt oporu Niemców na północnym Pomorzu.

W walkach o wyzwolenie miasta Słupska wyróżniły się wojska generała lejtnanta Romanowskiego, generała lejtnanta Lapina, generała lejtnanta Mikulskiego, generała majora Korotkina, generała majora Chudakowa, pułkownika Griebienkina, pułkownika Chramcowa, pułkownika Połuwieszkina, pułkownika Korszynowa, pułkownika Asafjewa, artylerzyści: generała majora artylerii Konzowa, pułkownika Zacharowa, czołgiści: generała lejtnanta wojsk pancernych Panfiłowa, pułkownika Abrokowa, pułkownika Urwanowa, podpułkownika Jegorowa, podpułkownika Kuca, podpułkownika Riazancewa, podpułkownika Bałykowa, pułkownika Choritonowa, podpułkownika Niemkowicza, majora Potapowa, lotnicy: generała majora lotnictwa Bajdukowa, generała majora lotnictwa Borysenko, generała majora lotnictwa Fiedorowa, pułkownika Griszczenko, pułkownika Rybakowa, pułkownika Pokajewa, podpułkownika Kazaczenko, podpułkownika Bardiejewa, łącznościowcy: pułkownika Syczewa, podpułkownika Pokrasa, majora Gradeckiego.

Za odniesione zwycięstwo rozkazuję jednostki i oddziały biorące udział w walkach o Słupsk przedstawić do odznaczeń.

Dzisiaj 9 marca o godzinie 21.00 w stolicy naszej Ojczyzny Moskwie rozkazuję oddać salut na cześć bohaterskich wojsk II Frontu Białoruskiego dwudziestoma salwami z dwustu dwudziestu czterech dział.

Za sumienne wykonanie zadania bojowego wyrażam podziękowanie dowodzonym przez Was wojskom.

Wieczna sława bohaterom poległym w walkach za wolność i niepodległość naszej Ojczyzny! Śmierć niemieckim najeźdźcom!

Naczelny Dowódca
Marszałek Związku Radzieckiego
J. STALIN


Rozkaz nr 297

(Krasnaja Zwiezda z dnia 10 marca 1945 r. nr 58)
Flavi
 

Re: Bitwa o Pomorze 1945

Postprzez Flavi » 18 Sty 2010, 16:40

I wreszcie ten najważniejszy rozkaz, bezpośrednio dotyczący Koszalina. Co odróżnia ten rozkaz, od innych podobnych? Dwa szczegóły.

Po pierwsze, zdecydowana większość tego typy rozkazów dotyczy więcej niż jednego miasta. Zwykle wymienia sie kilka nazw zdobytych miast i dopiero później następują ceremonialne formuły: "Chwała..." itd. W przypadku tego rozkazu mamy do czynienia z jednym miastem - Koszalinem - co było rzadka praktyką, zarezerwowaną na specjalne okazje - zdobycie ważnych miast lub punktów strategicznych.

Po drugie. Rozkaz udziela przywileju dodania do nazw jednostek wojskowych, tytułu "Pomorski", co było dowodem wysokiej rangi przypisywanej temu zwycięstwu. W istocie w Koszalinie (jego rejonie) doszło do rozcięcia całego pomorskiego zgrupowania wojsk niemieckich na pół. Oczywiście, wojsko czekały jeszcze ciężkie walki m.in. o Gdańsk, ale była to juz tylko formalność. Niemcy na Pomorzu stracili mozliwość jakiegokolwiek manewru, a główna część ich sił została odcięta od Rzeszy. To był już koniec, nie mogli już odzyskać inicjatywy i zostali faktycznie rozbici, chociaz walki potrwają jeszcze cały miesiąc. Początkiem tego końca było wyjście na brzeg Bałtyku w rejonie Koszalina. Ten fakt miał znaczenie decydujące dla całej operacji pomorskiej.

ПРИКАЗ
ВЕРХОВНОГО ГЛАВНОКОМАНДУЮЩЕГО

Командующему войсками
2-го Белорусского фронта
Маршалу Советского Союза Рокоссовскому

Начальнику штаба фронта
Генерал-полковнику Боголюбову


Войска 2-го Белорусского фронта, развивая наступление, сегодня, 4 марта, вышли на побережье Балтийского моря и овладели городом Кёзлин – важным узлом коммуникаций и мощным опорным пунктом обороны немцев на путях из Данцига в Штеттин, отрезав таким образом войска противника в Восточной Померании от его войск в Западной Померании.

В боях за овладение городом Кёзлин отличились войска генерал-полковника Трубникова, генерал-лейтенанта Романовского, генерал-лейтенанта Ляпина, генерал-майора Скоробогаткина, генерал-майора Короткова, подполковника Бациенко, полковника Храмцова, полковника Рогова, полковника Мешкова; танкисты генерал-лейтенанта танковых войск Чернявского, генерал-лейтенанта танковых войск Панфилова, подполковника Егорова, полковника Урванова, подполковника Куца, подполковника Рязанцева, полковника Харитонова, подполковника Немковича, подполковника Балыкова, майора Потапова; артиллеристы генерал-полковника артиллерии Сокольского, генерал-лейтенанта артиллерии Дегтярева, генерал-майора артиллерии Каренина, генерал-майора артиллерии Безрука, полковника Белякова, полковника Крюкова, подполковника Войцехов-ского, подполковника Козловского, подполковника Ютцева, полковника Куличука, полковника Сакина; летчики генерал-полковника авиации Вершинина, генерал-майора авиации Алексеева, генерал-лейтенанта авиации Байдукова, генерал-лейтенанта авиации Осипенко, полковника Грищенко, полковника Рыбакова, полковника Виноградова, полковника Калугина, полковника Додонова, полковника Смоловика, полковника Вусса, подполковника Бардеева, полковника Тюрина, подполковника Козаченко, полковника Покоевого, майора Бершанской, подполковника Елисеева; саперы генерал-майора инженерных войск Благославова, полковника Виногора, полковника Клементьева, инженер-полковника Половнева; связисты генерал-майора войск связи Борзова, подполковника Шаповалова, подполковника Максимова, майора Градецкого.

В ознаменование одержанной победы соединения и части, наиболее отличившиеся в боях за овладение городом Кёзлин, представить к присвоению наименования “Померанских” и к награждению орденами.

Сегодня, 4 марта, в 23 часа столица нашей Родины Москва от имени Родины салютует доблестным войскам 2-го Белорусского фронта, овладевшим городом Кёзлин, двадцатью артиллерийскими залпами из двухсот двадцати четырех орудий.

За отличные боевые действия объявляю благодарность руководимым Вами войскам, участвовавшим в боях за овладение городом Кёзлин.

Вечная слава героям, павшим в боях за свободу и независимость нашей Родины!

Смерть немецким захватчикам!

Верховный Главнокомандующий
Маршал Советского Союза
И. СТАЛИН


4 марта 1945 года, № 289

Quelle: Приказы Верховного Главнокомандующего в период Великой Отечественной войны Советского Союза. – М.: Воениздат, 1975. С. 384–385.
(Soldat.ru - http://www.soldat.ru/)


Rozkaz Naczelnego Dowódcy
do Dowódcy Wojsk 2 Frontu Białoruskiego
Marszałka Związku Radzieckiego
Rokosowskiego
do Szefa Sztabu Frontu
Generała-Pułkownika
Bobolubowa


Wojska 2-go Frontu Białoruskiego, rozwijając atak, dzisiaj 4 marca, wyszły na brzeg Morza Bałtyckiego i opanowały Koszalin - ważny węzeł komunikacyjny i silny punkt oporu Niemców na szlaku z Gdańska do Szczecina, odcinając w ten sposób wojska przeciwnika we wschodnim Pomorzu od jego wojsk na Pomorzu zachodnim.

W bojach o zdobycie miasta Koszalin wyróżniły się wojska generała-pułkownika Trubnikowa, generała-lejtenanta Romanowskiego, generała-lejtenanta Lipina, generała-majora Skorobogatkina, generała-majora Korotkowa, podpułkownika Bacienko, pułkownika Chramcowa, pułkownika Rogowa, pułkownika Mieszkowa; czołgiści generała-lejtenenta wojsk pancernych Czemiawskiego, generała-lejtenenta wojsk pancernych Panfiłowa, podpułkownika Jegorowa, pułkownika Urwanowa, podpułkownika Kuc, podpułkownika Riazancewa, pułkownika Charitonowa, podpułkownika Niemkowicza, podpułkownika Bałykowa, majora Potapowa; artylerzyści generała-pułkownika artylerii Sokolskiego, generała-lejtenenta artylerii Diegtariewa, generała-majora artylerii Karepina, generała-majora artylerii Bezruk, pułkownika Biełkowa, pułkownika Kciukowa, podpułkownika Wojciechowskiego, podpułkownika Kozłowskiego, podpułkownika Jutcewa, pułkownika Kuliczuk, pułkownika Sakina; piloci generała-pułkownika lotnictwa Wierszynina, generała-majora lotnictwa Aleksiejewa, generała-lejtenanta lotnictwa Bajdukowa, generała-lejtenanta lotnictwa Osipienko, pułkownika Griszczenko, pułkownika Rybakowa, pułkownika Winogradowa, pułkownika Kaługina, pułkownika Dodonowa, pułkownika Smołowika, pułkownika Wuss, podpułkownika Bardiejewa, pułkownika Tiurina, podpułkownika Kazaczenko, pułkownika Pokajewogo, majora Bierszańskoj, podpułkownika Jelisajewa; saperzy generała-majora wojsk inżynieryjnych Błagosławowa, pułkownika Winogor, pułkownika Klementiewa, pułkownika-inżyniera Połowniewa; łącznościowcy generała-majora wojsk łączności Borzowa, podpułkownika Szapowałowa, podpułkownika Maksimowa, majora Gradeckiego.

Dla upamiętnienia odniesionego zwycięstwa, związki taktyczne i oddziały najbardziej wyróżniające się w bojach o opanowanie miasta Koszalin przedstawić do wyróżnienia mianem „Pomorskich" i do nagrodzenia orderami.

Dzisiaj, 4 marca, o godzinie 23.00 stolica naszej Ojczyzny Moskwa, w imieniu Ojczyzny salutuje wojskom 2-go Frontu Białoruskiego, które opanowały miasto Koszalin - oddając dwadzieścia artyleryjskich salw z dwustu dwudziestu czterech dział.

Za wzorowe przeprowadzenie działań bojowych, wyrażam podziękowanie dowodzonym przez Was wojskom, które wzięły udział w walkach o opanowanie miasta Koszalin.

Wieczna sława bohaterom, poległym w bojach za wolność i niepodległość naszej Ojczyzny. Śmierć niemieckim najeźdźcom.

Naczelny Dowódca
Marszałek Związku Radzieckiego
J. STALIN


4 marca 1945 roku. Nr 289
Flavi
 

Następna

Powróć do Historia Pomorza

Kto jest na forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 1 gość

cron